idi. Qoza oxşuyurdu amma onnan çox yastıydı. Məharətli bir zərgər yolmuşdu elə bil və çox gözəl idi. O gün koridorda əlində görmüşdüm. Bapbalaca əlində ovucuna güclə sığırdı.
Başqa şeyləri unudub daşın sehrinə qapılmışdım. Bayıra çıxıb pilləkənlərdə oturdum. Daşın içində başqa bir dünya var idi eləbil. Yayılan tünd yaşıl rəngdəki qatı tüstünün donmuş halı.
Elə bu vaxt at, araba, insan səsləri gəlməyə başladı. Evin yanınnan keçən yoldan gəlirdi. Bu yoldan əvvəllər kiminsə keçdiyini xatırlamırdım. Bu evin burda tikilməsinin axmaq fikir olduğunu düşündüyüm kimi bu yolunda burda yeri olmadığını fikirləşirdim.
Evin yanınndan bir-bir çıxan insanlar, atlar, arabalar mənə qaraca qız filmindəki qaraçıları xatırlatdı. Elə düz oxşatmışdım deyəsən çünki danışıqları, görünüşləri hər şeyi deyirdi. Azcada həyəcanlanmışdım. Qaraçıları həmişə oğru kimi tanımışdım. İnsanı aldadan hətta öldürən insanlar kimi. Yenə bu axmaq evi bu kimsəsiz yerdə hansı ... tikib deyə söydüm. Özümü şübhəli aparmamaqçün ayağa qalxdım və olara tərəf getdim. Evin müdafiyəsi məndəydi. Cəsarətli görünməyə çalışdım. Alındıda taa ki, hamısı dayanana qədər.
Qarma-qarışıq danışıqlar başladı və mənim anladığım qabaqda hansısa arabanın nəyisə qırıldığı oldu. Bəziləri dayanın bir mənə bir evə baxırdılar. Kimisi əliylə evi göstərib nəsə deyib gülürdü. Burda olduğumu bildirməkçün öskürdüm. Düzü bir faydası olmadı amma nəysə. Düz qarşımda dayanmış arabadan qoca bir qadın pərdələri aralayıb qabağa baxdı. Deyəsən o da söydü bu vəziyyəti və ləhcəsi gülməli gəldi qulağıma amma gülmədim. Uzun ağ və boz saçları vardı. Uzunsov üzü qırışmışdı, qulaqlarında yaqut qaşlı qızıl sırqalar bərq vururdu. Məni görüb tamam dəyişdi. Balaca qapıdan aşağı enib arabaya söykəndi. Gülümsəyib “Necəsən cavan oğlan” dedi.
Bu danışığı bayaqkınnanda gülməliydi. Amma o vəziyyətdə deyidim, ona görədə “Sağolun yaxşıyam” dedim.
Qabağ baxıb sonra yenə mənə baxdı.“Nənə falına baxsın istəyirsən?”
Bir az çəkinirdim amma, istəyirdimdə. Üstəgəl