. Belə heç nəyə nail ola bilmərik. Mehriban bu gün çox əsəbləşib. Bir görsəydin bayaq necə stres keçirtdi. Sənində haqlı olduğun yerlər ola bilər amma bu gün vaxtı deyil” dedi. Sakitliyi elə əsəbləşdirirdiki, qalxıb bir yumruq qoymaq istədim ona.
Mehriban başını ovuşdururdu. Daim təmkinliliyini qoruyan, sevimli, mənnən sadəcə 11 yaş böyük olduğu üçün dostum saydığım, yaşıl gözlü bibim indi hardaydı? O vaxt hamımıza kənardan baxdım. Nəyə çevrilmişdik biz? Ancaq öz mövqeyimizi qorumağa çalışan yazıqlar. Bir- birini başa düşməyən yazıqlar. Elə buna görədə bir az vaxta ehtiyacımız olduğunu düşünüb bu mübahisəni burdaca sona çatdırdım. Ağlım başıma gəlmişdi elə bil. Fuada “Yaxşı. Üzr istəyirəm. Sonra danışarıq.” Dedim. Otaqdan çıxmazdan əvvəl Mehribana birdə baxdım. Qaşları çatılmış, gicgahlarını ovuştururdu.Çəmbər (I hissə)
Axşam yeməyində hamı kefsiz idi. Hətta uşaqlar belə iştahasız görünürdülər. Olarında aralarında mübahisə düşmüşdü. Bacılarımı birinci dəfədirki belə görmüşdüm. Aysel kiçik bacım Fidana sadəcə darağını niyə icazəsiz götürdüyü üçün hirslənmişdi. Bütün evi axtardığını və bunu balaca bacımın götürdüyünü biləndə Fidanın bunu bilərəkdən elədiyini deyirdi. Əlbəttə bacılarım arasında yola getmədiyi vaxtlar olurdu, amma bu dəfəki çox qəribəydi. Əvvəllər heç bu qədər sadə bir şeyin üstündə qırmazdılar bir-birini. Mən Fidanın o çəhrayı darağı bilərəkdən götürüb gizlətmədiyindən əmindim, çünki belə deyirdi və Fidan heç vaxt yalan deməzdi. Lakin üzündədə heç vaxt görmədiyim biclik vardı. Rüstəmlə səkinədə dalaşmışdılar. Olarınkıda oxşar bir məsələymiş. Bunu Mehriban həll etdiyi üçün çox yaxına getməmişdim.
Atam da kefsiz və əsəbi gəlmişdi. Heç vaxt hətta bunnanda çox əsəbləşdiyi vaxtlarda belə içəri girən kimi anamı öpməmiş heçnə etməzdi. Bu gün elə olmadı. Deyəsən yaddan çıxartmışdı və buna səbəb əsəb idi. Ya bu gün bizim ailəvicə yaxşı günümüz deyildi, yada bundada Elizabetin əlivardı. Mənə ikincisi variant daha h’qiqi kimi görünürdü.
Yeməkdən tez