, quduz, qan deməsi çəkdi.
“Maşınnan gedirdim birdən yolun qırağıdakı zibillikdə nə görsəm yaxşıdı. Dişi it yanındada balaca balalarıynan. Rəngləri ağ idi, amma bir-birini dişdəməydən qana bulaşmışdı hamısı.” Atam bir ara verib öznə gəldi. Başını yelləyib hələdə gördüklərinə inanmadığını bildirirdi. “Ana balasının birini yeyirdi, balalarda ananı yeyirdilər. Anada elə bil heçnə hiss eləmirdi. Balaların eləsi vardıki bir- birində yeyirdilər. Bütün gün yadımnan çıxmadı sora.”
Anamın ürəyi bulanırdı deyəsən. Heç Mehribanda yaxşı görünmürdü. Olara əvvəlcə televizordakiləri demək istədim amma sonra imtina etdim bu fikrimdən və yatmağa çıxdım. Heçnəyə həvəsim yoxuydu. Həmdə daha böyük dərdlərim vardı.
Pilləkənləri dönüb koridora ayaq basana kimi onun cılız bədənini görmədim. Qorxu və ürək döyünmələri eyni anda baş qaldırdı. Ürəyim sanki bayaqdan işləmirmiş kimi birdən qan vurmağa başladı. Hətta ilıq qanın necə sıxılaraq damarlarıma axmasını hiss edirdim. Adrenalin qarışıq qan.
Bir az yerimdə dayanandan sonra yarıqaranlıq koridorla düm-düz addımladım. Çox sakit çıxsadabaşqa addım səsləridə gəlirdi amma mən sadəcə gördüyümə cəmləndim. Mənə yaxınlaşanda qızarmış və şişmiş gözlərində ilk dəfə bir ifadə gördüm. Ağlamışdı və çox məsumuydu. Yerində güclə dayanırdı və əlindəki blaknotu əsirdi. Bir müddət beləcə baxdıq bir- birimizə. Sonra bir kağız cırıb mənə uzatdı. Alıb oxudum. Dəhşətli bir şey gözləyirdim, nə bilim təhdid, qorxutmaq, incitmək kimi. Amma oxuyanda utanmış və bir azcada gərginləşmişdim.
Oğurluq yaxşı şey deyil. Hamımızı necə bir bəlaya saldığınnan xəbərin yoxdu. Xaiş edirəm işimə qarışma! Mənə aid olanı mənə ver.
Bir az keyləşmişdim və vərəqi endirib onu tam görəndə əlini mənə tərəf açdığını gördüm. Əvvəlcə nə istəyir bilmədim amma sonra mənə aid olanı mənə ver keçdi alımnan və bayaq cibə tökdüyüm yaşıl daşın qırıntılarını onun ovucuna tökdüm. Tökəndə ona toxunmmamağa çalışdım. Həmdə birdən əliylə yapışıb nəsə edəcək dey fikirləşdim amma yanılmışdım.