Sadəcə doluxsunmşdu vəbunu görüb məndə pis oldum. Dodaqların titrəməməsiyçün oları bir- birinə sıxsada hər kəsdə olduğu kimi göz yaşlarını saxlaya bilmədi. Mən 1 damlasının yerə düşdüyünü gördüm bir az pis oldum açığı.
Sonuncu xırda qırıntısınıda aldıqdan sonra özü çevrilib otağına getdi və məndə öz otağıma tərəf getməyə başladım. Otağının qapısı bağlanmamış gözümü çəkmədim ondan.
Ağlımda falçı qadının sözləri xarab olmuş val kimi təkrarlanırdı. “Heçnə göründüyü kimi deyil” “Heçnə göründüyü kimi deyil” Bəlkədə bu cümlə o an üçün ən doğru söz idi. Bəlkədə.

Yerimə girən vaxtdan gözümə yuxu getmirdi. Düzdü azca qorxum da vardı, amma daha çox narahatlıqdan yata bilmirdim. Yataq yenə qaynar qazana dönmüşdü və mən ora- bura o qədər dönmüşdümki indi heç bir pozisiyada rahat deyildim. Gah sağa dönür 15 dəqiqə beləcə yatırdım, gah sola dönüb 15 dəqiqə yatmağa çalışırdım. Üzüstə də yatmağa çalışdım amma heç bir faydası olmadı. Balışı tərsinə çevirib heç olmasa bir az sərin bir yerə üzümü qoyub yatmaq istədim amma alınmadı. O balışı bəlkədə 4-5 dəfə çevirmişdim artıq.
Çarəsiz qalıb heç olmasa suallarıma cavab verim deyə düşündüm. Üzüm tavana baxacaq şəkildə uzandım və düşündüm. İndi nə etməliydim? Və nə səhv eləmişdim? Elizazabet mən düşündüyüm kimi pisdi?... HƏ. Ürəyimdən gələn səs bunu deyirdi amma bəs bu narahatlıq, günahkarlıq hissi nə iş idi? Özümü çox günahkar hiss edirdim və pis bir iş tutub bunu anasıdan gizlədə bilməyən uşaqdım sanki.
Ağlıma bir fikir gəldi. Elizabetlə danışmaq. Elə indicə. Daha pis nə ola bilərdiki? Onunla danışıb hər şeyi müzakirə edərdik. Nə istəyir, Bu qəribə hadisələr niyə baş verir? Onu daim izləyən o 2 qorxunc məxluqlar nədir? Axırıncını fikirləşəndə tüklərim biz- biz oldu və ürəy döyüntülərim artdı. Məni saxlayanda olar idi. Bir baxıma onsuzda hər şey olara görə olmamışdı? Bəlkə elə Elza özü də olardan qurtulmaq istəyirdi? İstəsəydi... Nə edə bilərdim ki?
Ən yaxşısı danışmaqdır deyib durdum. Yüngül maykamı və şortumu geyinib qapını