olmadıqlarını çoxdan anlamışdım ona görədə heçnə eləmədim. Düz çobanyastıqlarının qurtardığı yerdə dayanmışdılar. Nəysə mənə elə gəlirdiki orda görünməyən bir divar varidi. Necə yarandığını bilmirdim amma orda qalmasıyçün duva eləməyə başlamışdım.
“*****” qadın mənim ağlıma belə gəlmiyən söyüş söyüb sonra evin pəncərəsindəki Elizabeti işarə edərək “Bax, bax, bax ordadı. Şahzadə, şahzadə səninçün gəlmişik çıx bayra. ÇIX!” Çıx sözünü dişlərinin arasından çımxırmışdı sonra, yenə gülməyə başladılar. Deyəsən dedikləri sözlərə gülürdülər.
“Onu bizə ver” dedi birdən. Kişi bunu elə demişdiki elə bil bayaqdan qəribə heçnə baş verməmişdi. “Onu bizə ver” işarət barmağıyla Elzanı göstərib tez geri çəkdi. Dilim tutulmuşdu və heçnə deyə bilmirdim. “Onu bizə ver” dedi yenə. Qısa bir səsizlik oldu, üçümüzdə donub qaldıq yerlərimizdə. Olar içi doldurulmuş heyvanlar kimi baxırdı mənə, mənsə hələdə nə baş verdiyini anlamayan adam kimi.
“VERRDƏƏƏƏƏ! EH!” deyib şığıyanda məndə yerimdə səndəlləyib yıxıldım. Geri çəkilə-çəkilə bir tərəfdəndə durmağa çalışdım amma çox çətin oldu.
Gombul ona bir qapaz ilişdirb “Onu qorxudursan, gic!” dedi sonra əlbəyaxa oldular. Hətta bir birini dişlədilərdə amma sonra “Bu bədənlər çox zəifdi” dedilər.
Mənə baxıb dəhşətli bir səslə “Axırıncı dəfə deyirəm, şahzadəni bizə ver hər şey bitsin.” Olara birdə diqqətlə baxdım. Qadının yubkası hələdə aşağıdaydı və kobud baldırlarını bayırda qoyurdu. Birdə Elzaya baxdım. İçimdəki ürəksiz adam ver deyirdi çünki... Nə bilim belə hiss edirdim, amma vermədim. Həmdə necə verə bilərdimki? Başımı olara çevirib “Rədd olun”dedim və cibimdən telefonumu çıxardıb polisə zəng vurdum.
Bir müddət ikisidə məni izlədi sonra isə qazanan insanların dəhşətli gülüşüylə gülüb ciddi hala keçdilər. “ZAXOR, ZAXOR,ZAXOR,...” deməyə başlayıb əllərini iki yana açdılar. Mən bu dəhşətli mənzərəni izləyərək polisə ünvanımızı deyirdim. Düzü heç bir faydası olmayacaqdı. “ZAXOR,ZAXOR,ZAXOR....” qalxan bir templə qışqırışırdılar. Sonra birdən