a başladı Fidan. Bundan pis mənzəərə yuxuydu mənimçün həyatda. Yanına gedib qucaqladım və öpdüm onu. Rüstəmlə Vüqarda Fidana qoşulub ağladı və sanki bayırdakı səs bəz deyilmiş kimi birdə bular...
“Sakit olun uşaqlar, sakit” Özüm bacarmadığım bir şeyi olara deyirdim.
“Olar nədi... elə?...” dedi Fidan.
“Bizi öldürməyə gəliblər? Anamgil hardadı?...” Soruşdu Vüqar və mən heçnə deyə bilmədim.
“Anamı istiyirəm. Gəlsinlər, qovsunlar səs salanları.” Dedi və ağladı Rüstəm.
Beləcə davam elədi. Sonra saat hardasa 3 olanda Rüstəm “Acımışam” dedi və üçüdə acıdığını elə bi onda bildi. Heç yerə, xüsusiylədə pəncərəyə yaxınlaşmamalarını tapşırıb mətbəxə keçdim. Əvvəlcə hər şey yenə əvvəlki kimi oldu elə bil, heç belə şey olmamışdılaki yenə bayırda hay küy qopdu. Deyəsən mətbəxin pəncərəsindən məni görmüşdülər ona görə.
İşıqlarında sönük olduğunu o vaxt gördüm. Həqiqətəndə maraqlıydı ki nə olmuşdu görəsən? Özümü o qədər tək hiss eliyirdimki. Kaş Ülkər burda olardı dedim özümə. Heç bilimirəm sentyabrda birdə onu görə biləcəydim ya yox. Bəs nə cavab verəcəydi mənə? O da sevirdi məni məni görəsən? Baxdığımı görəndə qaçırdığı baxışlarının anlamı nəydi? Yəni sevməsə baxmazdı elə deyil?
Bol düzəltdiyim buterburodları görəndə ağlıma burda nə qədər qalacaqmız fikri gəldi və yeni bir həyəcan keçirtdim. Bir anlıq tərətdüdən sonra buterburodları iki dəfə azaltdım və qalanını soyuducuya qoydum (Mənasızıydı). Düşdüyümüz bu pox hələ çox çəkə bilərdi və yeməyimizi düzgün planlaşdırmalıydım. Soyuducuda 2L süd var idi. Pendir də çox idi və bir neçə cürəydi. Dünən ki, hətta sırağagün ki yeməkdən də qalmışdı. Bunu bu gün yeyib qurtararıq deyə fikirləşdimŞ çünki hər şeyin dəyəri qalxırdı yavaş-yavaş bu evdə. Əgər diqqətlə istifadə etsək hələ 2 həftəyə qədər yeməyimiz vardı, yada o qədər idarə eləyə bilərdim. Əsas su idiki oda çənimizdə yetəri qədər vardı amma düzgün istifadə etməliydik.
Yeməkləri götürüb qonaq otağına keçdim və yeməkləri süfrəyə qoydum. “Bir müddət belə olacaq uşaqlar,