ə yolunnan çəkilib işini görməyinə şərait yaratdım. Ağzım açıq qalmışdı, bu balaca cılız qız nələr edirdi. Buları necə bacarması məni çox təəccübləndirirdi. Bir tənzifi isladıb yaranı sildi, üç cırmaqdan əmələ gələn dərin yara daha çox qabarıqlaşdı. Sallanan dəri parçaları gördüm və ürəyim bulandı. Amma Elza o qədər mükəmməl işləyirdi ki, sanki illərdir bu işi görürdü. Yaranı silib təmizlədikdən sonra paltarının cibinnən sarı çobanyastıqlarınnan çıxardı və yaranın üstünə düzdü, sonra isə yaranı bağladı.
Rüstəm hələdə titrəyir nəysə sayıqlayırdı, obiri uşaqlar isə heyrətlə Elzaya baxırdılar. Elza diqqətini cəmlədi dərin bir nəfəs aldı və sağ əlini bir saniyəlik Rüstəmin üzünə toxundurdu.
Bu an iki şey oldu. Rüstəm sakitləşdi və dərin yuxuya getdi, Elza isə gözlərini yumub özünnən getdi. Cəld qabağa sıçrayıb onu tutdum və qucağıma alıb kresloya uzatdım. Necədə yüngül idi. İçimə dolan qəribə bir hisslə onu sevdim o an və o da mənə bir anlıq gözünü açıb baxdı, sonra yuxuya getdi. Elzaya qarşı fikirlərim tamamiylə alt- üst olmuşdu.
***
Digər kresloda oturub sakitləşməyə çalışdım. Sağda divanda Rüstəm yaralı olaraq yatırdı. Düz qarşımdaysa Elza huşsuz bir vəziyyətdə büzüşüb qalmışdı. Fidanla Vüqar stolun arxasında yuxuya getmişdilər. Elzanın və Rüstəmin üstünə nazik adyal attım və bir bardaq su içdim. Bu gün həyatımın ən dəhşətli günüydü (səhv fikirləşirdim). Gözümü yuman kimi o dırnaqlar gözmə girir, o zülmət sifətin içinə düşürdüm elə bil. Buna görə gözlərimi məcbur olmadıqca bağlamırdım. Sanki bağlıyan kimi dişlənəcək, nəsə yara alacaqdım. Alnımı ovuşdurub fikirləşməməyə çalışdım.
Mətbəxə keçdim və az sonra ayılacaq uşaqlara yemək hazırladım. Özümüdə sayıb 5 balaca kasa qoydum və qalan son kukruz paketini açıb kasalara payladım. Birincini Elzanı düşünüb doldurdum və bir az çox qoydum. Sonra öz payımıda uşaqların kasasına əlavə eləyib kasanı yerinə qoydum. Dörd kasanın dördünədə 1 qaşıq bal qoyub üstünə soyuq su aldım. Ehtiyatla yeməkləridə götürüb otağa