ı Kas-Kaslardı (mənası ağılsızlar bizim dildə). Əvvəllər olarla heç müharibə aparmamışdıq, çünki olar ağılsız heyvanlar idi bizimçün və biz olara təhlükə törətmədikcə olarında bizdə işi yox idi. Amma əmim Zaxorla atamın sözü çəp gələndə, Zaxor öz torpaq payını istədi, amma atam vermədi. Zaxoru qovdu. Zaxor çox güclü cadugərdi. Tilsim bizim diyarda hər kəsə nəsib olmayan vergidi. O axmaqları asanca əla ala bildi. Bir gün heç gözləmədiyimiz vaxta hücuma keçdilər və hətta sarayımıza qədər gəlib çıxdılar. Oların yeganə üstünlüyü sayca çox olamalarıdı. Atamla anam tez bir qapı açıb məni sizin dünyanıza və düz bu bədənə qoydular. Sənin gözünə görünən mənim əsgərlərimdi. Kop mənim nişanlım eləcədə əsgərimdir. Vaxtı gələndə kral və kraliça biz olacağıq. Farom isə çox bacarıqlı döyüşçü süvaridir.”
Kop, nişanlı, Zaxor, paralel dünya, müharibələr... Hamsı başımda fırlandı və bir şey deməkçün gözləməli oldum. Axırda “Kop? Nişanlın?” deyə bildim o qədər yazdığı şeyi heçə sayaraq.
Əliylə qarşısındakı boşluğu göstərib, deyəsən Kopu göstərdi mənə. Özümü gülməməkçün güclə saxlayırdım çünkü heçnə görmürdüm. Başımı çevirib “Hımm.” Elədim sanki Kopu görmüşdüm.
“Müharibə demişdin” dedim. “Haçan bitəcək?” yenə əsas məsələyə qayıtmağa çalışdım.
Sıxıldığı hiss eləməmək mümkün deyildi. “Tez bir zamanda” yazdı və ilk dəfə muncuq misalı xəttində qaralama gördüm.
“Olarla əlaqə saxlaya bilirsən?”
“Yox. O qədər gücüm yoxdu. Olsa burdan tez gedərdim və buların olmasına icazə verməzdim.” Yazdı və kağızın üstünə 1 damla göz yaşı düşdü.
Ona yazığım gəlmişdi və bir tərəfdəndə yeni informasiyaları anlamağa çalışırdım. Düzü dəli olmadığımı bilsəmdə, təstiq kimi buları görməyimə görə də çox rahatlaşmışdım. Deməli Elza insan deyilmiş. Bundan şübhələnmişdim onsuzda, amma başqa dünya? Paralel dünyada gedən müharibələr həqiqətəndə maraqlı görünürdü. Elzanın düşmənlərindən biri onun öz əmisi Zaxor idi. Birdən beynimdə o qara mantiyalı, üzü zülmət, uzun buynuzlu yekə məxluq gəldi. Zaxor o idi, çünki