o birinci dəfə gələndə o vəhşilər onun adını qışqırırdılar. O günü xatırlayanda bədənimdən soyuq tərlər axdı.
“Zaxor. O günkü... Rüstəmi”
Başını yelləyib təstiq elədi. Sonra kağıza “Əgər Rüstəmə bir azda çox toxunsaydı onun bədəninə keçib içəri girə bilərdi və hammızı öldürərdi.” Yazdı.
Oxuyan kimi ağzım açıq Rüstəmə baxdım. Dağınıq uzanmış saçları alnına dağılmış, yumru sifət balaca məsum uşaq. Sonra o mənzərə canlandı gözümdə və... İlahi cəmisi bir neçə saniyə...
Bir az ciddiləşib “Bəs sən bu bədəni necə...” Ələ keçirdin deyib kobudluq yada hirsimi göstərmək istəmirdim, amma onsuzda kağızı yenə əlinə almağını görüb nə demək istədiyimi anladığını başa düşdüm.
Kağıza “Bunu mən eləmədim. Anam məni bu bədənə qoydu.” Yazdı.
“Bəs bu bədənin sahibi necə oldu?” dedim qəddar kimi.
Bu dəfə bir neçə damla göz yaşı axıtdı və mən uşaqlarında doluxsunduğunu görüb davam eləmədim. Bu bədənin sahibi... Heç bir şey gəlmirdi ağlıma. Mətləbi dəyişib “Bəs necə belə gözəl yaza bilirsən? Bu bədənə çoxdan girmisən? Dayan bəs niyə jestikadan istifadə etmirsən?”
“Bu bədən əvvəlcədən yazmağı bacarırdı, jestikanısa bilmirdi. Ailəsi pis adamlar olub, onunla maraqlanmırmışlar. Mənsə tilsimlə bu bacarıqları bir azda artırdım” yazdı.
“Sən şəhzadəsən?” deyə soruşdu Fidan. Düz yanıma gəlib o qədər yazını necə oxudu xəbərim olmamışdı. Elza başını yellədi.
“Tacın var?” soruşdu Fidan. Gözləri yaşlı idi amma, indi sevinc qarışıq heyrətlə açılmış gözləri şirin görünürdü.
Elza bu dəfə başını əksinə yellədi. Bacımın ard-arda şahzadələrlə bağlı suallarının hamısına Elzanın cavabı bu oldu.
Sonra beynimdə Zaxor adı canlananda Elzanın həqiqi bir adı olduğu fikri gəldi ağlıma. Yəqinki əsl adı Elizabet deyildi. Ona görədə “Əsl adın nədir?” soruşdum.
Tutuldu və deyəsən gözləmirdi bu sualı. Kazğızı götürüb nəsə yazdı. Əlimə alıb oxuyanda “NORA” yazıldığını gördüm. “Nora’?” soruşdum tələffüzünü öyrənməkçün. Vurğunu sona qoymuşdum, amma o vərəqi alıb “o”-nu qaraladı, üzərinə bir nöqtə qoydu və