ə vurğunu o-ya düşdüyünü anladım. “NORA”. Zaxor qorxulu səslənən bir adıydı amma “NORA”. Dramatik və vahiməliydi. Bilmirəm bəlkədə bu məsum bədəndə o şeytanı təsəvvür edəbilmirdim bəlkədə ona görəydi. Zaxorun vəhşilərindən fərqli olaraq NORA-nın növünü çox az görmüşdüm, oda qaranlıqda. Amma dəhşətli görünüşləri olduğunu yaxşı bilirdim. Əgər Zaxor onun əmisi idisə deməli...
Bayırda çıxan bir qarma-qarşıqlıq fikrimi dağıtdı. Yenə ulaşmalar, xırıldamalar aləmi bürümüşdü. Uşaqlara “Burda qalın!” tapşırıb bayıra çıxdım. NORA-nın da gəlməyinə mane olmadım və mənimlə birgə verandaya çıxdı.
Qarşımızdakı Zaxordan başqası deyildi. Uzun dırnaqlı əllərini yuxarı qaldırıb öz dilində nəsə dəhşətşətli şeylər bağırırdı. Səsi dərin bir quyunun dibinən, boğuq amma yüksəkdən gəlirdi. Əsasını göydə fırladır bir dəyqə belə dayanmırdı. Bütün bədənindən dörd bir tərəfə qara tüstü yayılrdı. Birdən kəskin bir hərəkətlə ələrini əsasında birləşdirib zərblə yerə vurdu. Yavaşca yayılan tüstü bir anda aləmi bürüdü, amma güllərdən içəri girmədi. Ətraf azca tutqunlaşdı gözüm düz yanımda dayanan NORA-ya qaçdı.
Sağ əli yuxarı qalxmış nəyisə bərk- bərk sıxırdı. Mən bu mənzərəni onun şəklin çəkəndə görmüşdüm və ondan soruşmasamda, indi anlayırdımki Nora bunu o gün fotoaparatın titrək işığından qorxduğu üçün etmişdi. Amma indi gördükləri onu fotoaparatın titrək işığından daha çox qorxutmuşdu deyəsən.
: Yamaq.
Təxminən bir saat gördüklərimin şokuyla heçnə danışmadım. Başımı sadəcə arxaya atmış alnımı ovuşdururdum. Neçənci gün idiki burdaydıq bilmirdim, artıq buna baş yormaq mənasıs görünürdü. Və hələ neçə gün qalacaqdıq, bunu da bilmrdim. Noranın dediyinə görə müharibə bitəndəydi, amma bu zəhrimara qalmış müharibə ya çox çəksəydi? O bir yana ya uduzulsaydı? Özümü bu sualları Noraya verməydən güclə saxlayırdım.
Dərin bir nəfəs alıb ayağa qalxdım. Şkafdan vinoku götürüb bayra çıxdım və səs- küyə fikir vermədən vinokla anamgilə baxdım. İndi qalın bir duman təbəqəsinin arxasından baxırdım olara.