b hərəkət etmərik heç vaxt. Bir çoxumuz cəhənnəmdə əzab mələkləri olur. Çoxsu qaranlıq işlərə qarışır. Emosiyalarımız, hislərimiz yoxdu. Biz bu hisslərə doğulandan müəyyən bir müddətə sahib oluruq sadəcə, sonra sizin dildə böyümə günü deyilən bir gündə yetkin oluruq. Əsl biz oluruq o gün və bütün hisslərimiz bizdən alınır. Artıq sadəcə özünü düşünürsən və heç kimi sevə bilmirsən.
Bu sizin dünyanızı gördükdən sonra mənə elə dəhşətli görünürkü, Böyümə günümün gəlməyindən çox qorxuram. Sevgini itirmək istəmirəm. Bu bədəndə heç hiss etmədiyim şeyləri hiss elədim. Sənin bacını, yada Rüstəmi, Vüqarı necə sevdiyini gördüm. Heç birini ayırmırsan və bu o qədər gözəl görsənir ki. Bütün ailəniz bir- birinizi o qədər çox sevirsizki, bəzən sizə qibtə edirəm. Və çox qorxuram o günnən. Bir gün bu şeylərin mənasız gələcəyinnən, sizi itirəcəyimnən o qədər çox qorxuram ki.
Və sizə yalan danışdım keçən dəfə. Aldaddım sizi və 3 həftə bu şəraitdə qalmağınıza göz yumdum. Sadəcə özümü düşündüm. Bağışla!”
Oxuduqdan sonra nə deyəcəyimi bilmədim. Daha nələr öyrənəcəkdim? Əslində bir tərəfim bu yenilikləri maraqla qarşılayırdı, bir tərəfimsə çox qorxurdu. Yəqinki onu rahatlatmaq daha yaxşısı olardı ona görədə buxaraya bir odun atıb “Hislərinizi özünüzdən aslı olmayaraq itirirsiz, ya olarda sehrlə alınır?” dedim gic kimi.
“Çox qədim zamanlarda çox güclü bir cadügar yeni torpaqlar udmağın sadəcə bu üsulla mümkün olacağın fikirləşmişdi. Əslində düz fikirləşmişdi, bunnan sonra biz mən sahib olduğum dünyanın 3-də birini tutduq. Əvvəlcə ordunun, sonra isə bütün Kalaları(Mənim xalqım) bu hislərdən məhrum elədi. Ard- arda bir neçə nəsildə tətbiq etdikdən sonra caduya ehtiyac qalmadı. Böyümə günü deyilən bir gün yarandı. O gün biz qəddar varlıqlara çevrilirik.
“Çox dəhşətli hekayədi. Amma inan insanlarda o qədər mərhəmətli, sevgiylə yaşayan varlıqlar deyil. Bizimdə pislərimiz var, cinayətləri görsəsən. Ya mənasız müharibələri. Biz də daim bir- birimizi qırıq. Burda məhkum olmamışdan əvvəl ki