gün cinayət xəbərlərini...”
Əlini yelləyib məni dayandırdı və bloknotunu götürüb “O xəbərlərdə gördüyün cinayətlər, hamsı kas- kasların işidi. Olar varlıqlarını gizlətmirlər çünki heç bunu düşünməyə ağıllarıda yoxdu. Olar ətraflarına mənfi enerji yayırlar və hər şeyi özlərinə oxşadırlar. Bizim kimi olarda bədənə girə bilir, yadındadı o kişiylə qadın? Oların bədənlərinə girmişdilər, açıq görünürdü ki idarə edə bilmirdilər. Ya bir neçə gün əvvəl bizə hücüm edən yaralasalar, yada sənin meşədə gördüyün dələr. Oların bədəninə girməmişdilər amma yaydıqları enerji oları dəyişdirmişdi.”
“Bəs bir bədənə sahib olanda, onun öz sahibi, yəni ruh nədir bilirsən?” dedim, başıyla təsdiqlədiyini görüb “Olar necə olur” dedim. “Yəni bilirsən necə, məsələn elə o qadınla kişi, oların ruhuna nə oldu” deyə əlavə etdim. Əslindəysə ağlımda Noranın indiki bədəninin ruhu vardı. Bir vaxtlar Elizabet olan qız.
Başını aşağı əyib doluxsundu. Deyəsən sualımın məğzini oda çox yaxşı anlamışdı. “Cəhənnəmə məhkum olurlar. Çünkü biz tanrı tərəfindən lənətlənmiş varlıqlarıq. Bizə aid olan heçnə cənnətə gedə bilməz” yazdı. Düzü uzadmadığına görə çox sevinmişdim, amma bir tərəfimdə kaş yazmayaydı deyirdi.
Əllərini qıçlarının salıb, yanan ocağa baxırdı Nora. Fikirlərim o qədər qarışmışdıki. Heçkimin görmədiyi cənnət və cəhənnəm? Birdə Noranın xalqından çıxan əzab mələkləri?
“Əzab mələkləri...” ardına qoşmalı o qədər sualım vardıki, hansını deyəcəyimi bilmədim bir an, sonra “Olar sizinkilər olur? Kimə əzab verirlər?” deyə davam elədim.
Mənə baxmadan bloknotunu alıb “Günahkar ruhlara” yazdı.
“Əbədi cəhənnəm əzabı?”
Başıyla təsdiqlədi. Sonra bloknotunu istəyəndə geri verdim və məni daha maraqlandıran, hətta azca ümüd, azcada qorxudan bir şey yazdı. “Amma bir gün bütün bunların bitəcəyinə dair əfsanələr var. Sizlərdən iki nəfər, bir qız bir oğlan əbədi cəhənnəm əzabına məhkum olunacaq. Amma heç kimin bacara bilmədiyi bir şeyi edə bilsələr bütün dünya iblisdən azad olacaq. Həmin gün məndə xalqımın