n əvvəlki kimi yaxşı hisslərə sahib olacağını düşünürəm. Əlbətdəki sağ qalsalar. Birdə bəzi mələklər icazə versə”
“Mələklərin icazəsi? Hər şey tanrının əlində deyil?” soruşdum.
“Bunu məndə bilmirəm. Hər şey çox qarışıqdır” yazdı. İndi üzündə illərin bezginliyi vardı sanki.
Eşitdiklərimə inanmırdım. Heç bu indidə inandırıcı gəlmir, amma məncə Nora düz nə demişdisə onda demişdi. Bir müddət beynim dediklərini həzm eləməyə çalışdı. Nəyçünsə bu qaranlıq mövzunu davam eləmək istəmədim birdən. Bəlkədə vəziyyətin dahada vahiməli olmağını istəmirdim.
Gözümün qabağında üstümə tullanan minlərlə boz dələ gəldi. Udqundum və başqa şey fikirləşməyə çalışdım, amma alınmadı. “Dələlər. Olar üstümə tullanan an... birdən gözlərimi açıb gördümkü hamsı ölüb. Rəngləri, hətta ağacların rəngləri oların rəngindəydi.” Dedim həyəcanla. “Məni kim xilas elədi” dedim.
“Kop. Sən həmişə evdən çıxanda arxanca göndərirdim ki, səni qorusun.” Yazdı. Oxuduqlarım fikrimidəyişirdi. Deməli məni qorumaq?
Ağlıma şəkillər gəldi və otağa baxıb Kopu axtararaq “Şəkilləri də o götürdü 100%” dedim. Başıyla təstiqlədi. “Mənə hədəqorxuda gəldi” dedim. Sanki uşaqnın pis hərəkətini anasına deyirdim. Bu dəfə bloknotu götürdü.
“Bunu mən istəmişdim. Yuxuna girib səni qorxutsun istədim. Bağışla amma bu sənin yaxşılığın üçün idi. Lakin sən çox inadkar çıxdın” yazıb dayandı.
“Başa düş düşdüyüm vəziyyət o qədər anormal idi ki. Ailəmi təhlükədə qoymaq istəmirdim” dedim çarəsiz səs tonuynan. Bu sözüm onu bir az da duyğulandırmışdı. “Bax yenə ağlama. Sən səhv başa düşmüsən. Kas- kaslar min illər bu dünyada olmuyub ki hər halda. Amma insanlar min illəridir bir- biriylə vuruşur. Tarix kitablarına baxsan sadəcə müharibələrdir. Ya elə öz- özümüzə. Biz də duyğusuz ola bilirik Nora. Düzdü mənim ailəm yaxşı insanlardı, amma inan mənə insanların nə edəcəyini qabaqcadan bilmirsən.
“Amma sən öz irqinin min illərdir davam elədiyi iyrənc bir şeyi istəmirsən. Elə olmaq istəmirsən... Nə bilim məncə elə ən vacibi budu. Sən