paslı çəkic və küt baltayla evin mebellərini doğramağa başlamışdım. Aşağı birdə düşməyəcəkdim. Nora Kopla Faromu oranı gizlincə qoruduğunu deyirdi. Əgər Kas- Kaslar səs eşitməsələrmiş ordan içəri keçidin olduğunu belə çoxdan undardılar. Amma yenədə gözlərimi zirzəmi qapısından çəkə bilmirdim. Bəzən ordan zəhif tak- tuklar gəlir və hamız nəfəsimizi tutub qapıya baxırdıq. Noradan başqa hamımız.
Amma məni ən çox narahat edən şey Fidanın gettikcə artan qızdırması və halsızlığıydı. Yaxşıyam deyirdi amma hər keçən saat öskürəyi artırdı. Tünd şabalıdı gözləridə solurdu sanki. Qalın adyala bükmüşdüm onu və yanından məcbur olmasam qalxmırdım. Lakin bacımın məndən daha çox Noraya ehtiyacı vardı sanki. Onun əlini tuturdu halsızda olsa ona durmadan maraqlandığı sualları verirdi. Hətta bir- birinin saçlarını da hörür gəlinciklə oynayırdılar. Deyəsən bacım daim istədiyi kiçik bacısını Norada tapmışdı. Evdə hamımız ondan böyük idik və hətta bəzən onu çox istəsəm belə mənim də evcik oynamağa səbrim çatmırdı. O da hirslənib niyə həmişə niyə öz yaşında bacısı yoxdur deyə acıqlanırdı.
Demək olar bütün suallarımın cavabını almışdım Noradan. Sadəcə bir cavablanmamış sualım qalırdı ki, oda burdan haçan çıxacaqmız idi. Noranı buna məcbur edə bilməzdim çün ki o özü də heçnə bilmirdi. Özünün dediyinə görə həqiqi yaşı bu bədənin yaşından 2 yaş böyük idi. Bunu eşidən bacım eyni yaşda olduqlarına görə çox sevinmişdi lakin ardıycan quru öskürək gəldi. Nora sakitləşib yuxuya gedənə kimi əlindən tutub bəzənsə yanağından öpürdü. Belə anlarda ona böyük minnət duyurdum. Bacım gözlərini yumub sayıqladığı yuxusuna gedən kimi Nora pəncərə qarşısına keçdi, altına bir stul qoyub tərpənmədən bayıra baxmağa başladı.
Bunu görüb yanına yaxınlaşdım. Heç bir reaksiya vermədən gözlərini bir yerə dikib dayanmışdı. Üzündə qəribə bir ifadəsizlik vardı. Sanki hansısa qərarı qəbul etmişdi.
Nora. Hələdə ona qarşı bir az şübhə duyurdum amma yazığımda gəlirdi ona. O özü geninin ona ötürəcəyi pis hissləri