i istəmirdi. Başqa bədəni oğurlamaq, başqasının həyatına laqeyd yanaşmaq, sevməmək, aldatmaq bular hamısı ona veriləcəkdi. İşin qəribə tərəfi o bunun nə vaxt olacağını bilmirdi, amma getdikcə o günün yaxınlaşdığını anlayırdı. Bu həm onu, həmdə məni narahat edirdi. Evdə 3 ədəd hisləri olmayan varlıqla yaşamaq necə olacaqdı görəsən? Hər halda bizi kas-Kasların qabağına atdırmazdı elə deyil?
Əlimi stulun başına qoydum. Yenə bir reaksiya vermədi. Baxışları eyni yerə zillənmişdi. Sanki içimdəki vermək istədiyim amma verə bilmədiyim suallarımı görüb nəsə yazmağa başladı.
“Müharibə uduzulub” yazdı.
Dərinnən udqunub “Necə bildin?” soruşdum. Ürəyim yerini dəyişib daha dərinlərə düşmüşdü elə bil.
“Hiss edirəm Gözləməyin mənası yoxdu. Olara təslim olacağam” yazdı. yazdı. Nə deyəcəyimi bilmədim.
“Yox. Başqa nəs yolu olmalıdı nə bili...”
“Başqa yol yoxdu. Sizə daha çox əziyyət verə bilmərəm. Qalsam ya acından, yada güllərin solub bizi müdafiəsiz saxlamağınnan öləcəyik. Amma məni öldürsələr hər şey bitəcək.”
“Yox buna icazə verə bilmərəm Nora. Sən. Sən başqa dünyalı ola bilərsən amma yaxşısan” dedim. Ümüdsüz gözləri aşağı endi sanki, artıq az qalıb deyirdi. Hər şeyi başa düşüb “Bu dünyadan...” düzgün kəliməni axtardım amma düzgün kəlmə elə birinciydi. “Bu dünyadan yaxşı insan kimi getməkistəyirsən hə? Böyümə günü. O günə çox az qalıb?” soruşdum sonra, bir dəfədə udqunub işə yaramasada boğazımdakı qəhəri yox eləməyə çalışdım. Gözlərimdə sözümə baxmamış, yaşarmışdı.
“Hə. Hiss edirəm ki çox az qalıb” yazdı. Vərəqə iri- iri göz yaşlrı dammışdı.
“Bax bura” deyib aşağı əyildim. Özümü topladım və gözlərimi sildim. Həyatımın ən amma ən böyük səhvini edirdim. “Bacara bilərsən” dedim. “Mənə bax bacara bilərsən. Sən olar kimi olmayacaqsan, çünki bunu istəmirsən. Bir yol tap evinə qapı aç. Əminən ki bir yolu var Nora. Bacımın sənə ehtiyacı var. İndi ölməyin ona da pis təsir edəcək. Zaxorun mənə necə baxdığını gördüm, elə bilirsən sən öləndən sonrada bizi öldürməmiş burdan gedəcəy?