ı yellədirdi. Nora arxaya bir dəfə də baxmadı. Sanki sadəcə bu iş üçün proqramlanmışdı.
Gülün sərhədinə çatan kimi Zaxor cəld hərəkətlə onun sinəsinnən yapışdı. Nora elə bil Zaxoru indi görmüş kimi qışqırmağa başlayıb, onun əlinnən qurtulmağa çalışdı. Vəziyyət elə gərginləşirdiki, arxamızda çırpılan qapı, qarşımızdakı mənzərə... İlahi bular necə ola bilərdi? Uşaqların qulaqlarını tutub bərk- bərk qucaqladım.
Zaxor çevrilib öz dilində nəsə qışqırdı. bir əlində Nora hələdə qurtulmağa çalışırdı. Elə bu an çevrilib arxaya baxdı və göz- gözə gəldik. Nora məni məndə Noranı gördüm və o daha çox qışqırmağa başladı. Nəsə deməyə çalışır, xilas olmaq istəyirdi amma necə kömək edə bilərdim? Elə bu an Zaxor onu Kas- Kaslara tulladı.
Hər şey bir saniyənin içində oldu. Beynimdə Mehribanın dediyi sözlər cingildədi
“Bizə dediki, o birdə bərk qorxsa dili açılacaq”.
Və bu gün o çox qorxmuşdu. Gözlərini mənnən bir dəyqə belə çəkmədən son sözü “ANAR! KÖMƏK ELƏƏƏƏƏ....” oldu. Sonra o vəhşilər onu hissələrə ayırdı. Bir tikəsini belə yerə düşməyə qoymadılar, sanki düşsəydi yenidən törəyəcəkdi.
Başımı aşağı əyib göz yaşlarına boğuldum. Gözümdə qalan son görüntü Noranın qanlı hissələriydi.YAD.
Qapı sındırılaraq açıldı. Bir göz qırpımında qapının ağzında Kopla, Farom peyda oldu. Qaranlığın içində güclə görürdüm oları, amma iri bədənlərini, əyri buynizlarını seçə bilirdim. Bu mənzərə niyə bu qədər qorxunc görsənirdi sonra başa düşdüm. Bu vaxta qədər bu iki məxluqun bizə bir şey etmədiklərinə görə təbiiki, Noraya borcluyduq. Öz şahzadələrinə, Kopun nişanlısına.
Amma Nora “Sonrasına görədə narahat olma hər şeyi anlayıb sizi rahat buraxacaqlar...” demişdi axı. İçimdə dəhşətli bir hiss vardı. Axı Nora hələ yetkinlik yaşına çatmamışdı və hər şeydə azcada olsa sevgi görürdü. Buna görədə Noranın səhv elədiyi fikri beynimi gəmirirdi. Nə olur olsun Kopla Farom çoxdan yetkin olmuşdular, bunu bilirdim. İndi qarşımızda bu cür dayanıb bizi süzməkləri yaxşı şey vəd edə bilməzdi.
Uşaqları daha