. Günəş və orbitində olan hər şey hərəkətə keçdi. Göydə donub qalmış 15 yarasa və 3 quş uçmağa başladı. Havada asılı qalan daşlar dank- dunqla maşına dəydi və qabaq pəncərədə hörümçək torunu xatırladan çatlaqlar əmələ gəldi.
***
“İlahi” dedi Lalə. Mehriban çevrilib ona Nə oldu? Soruşacaqdıki 4 dənə daş dalbadal maşına dəydi. Hərikisi qışqırdı Fuad tormusu basdı. Güclü bir toz qalxdı. Amma Lalə orda nəsə gördüyünə and içə bilərdi. Durğunluq olmuşdu. Sanki bir an hər şey dayanmış sonra yenə hərəkətə keçmişdi. Dünya zülmətə dönmüş, sonra birdən aydınlanmışdı.
Bunu təkcə Lalə yox, bu maşındakı hamı hiss edirdi. Hətta bütün dünya.
Üçüdə maşından düşdü. Fuad uşaqlara maşında oturmağı tapşırdı. Bunu deməyə ehtiyac yoxuydu onsuzda bir küncə yığılıb qalmışdılar.
Bu buz kimi soyuqluq nəydi? Ya bir saat əvvəl sapsarı görünən bu güllərə nə olmuşdu? Ev niyə belə görünürdü? Maşınlarına daşları Kim atmışdı? Və ən vacibi uşaqlar hardaydı? Lalənin ürəyi bərk- bərk vurur Panikatak əlamətləri görsənməyə başlayırdı. Daha çox gedə bilməyib tənginəfəs dayandı “Mehriban. Burda. Burda nə baş verib?” Bir yandan da əlini cibinə atıb dərmanlarını axtarırdı.
Mehribanın gözü yerə sıçramış bir neçə damcı qana qaçmışdı, amma biruzə verməyib dayanmadan soyuq evə qaçdı. Heçnə deyə bilmədi, sadəcə bu qanın kimə aid olduğunu bilmək istəyirdi. Fuad yıxılan Laləni son anda tutdu, hər ikisi 1 saat əvvəl sapsarı olan solmuş çobanyastıqlarına baxdılar.
Mehriban qapını sındıran kimi açıb içəri girdi. Buz kimi soyuğu heç sayıb qonaq otağına qaçdı.

İşığı görüb hər şey normaldı dedim. Amma Kopun bizə yaşatdığı şok o qədər güclü idiki, key olub qalmışdım. Bütün bunlar sadəcə ola bilməzdi. Bilməzdi.
Qapı çırpıldı və bir neçə iri addımnan sonra girişdə Mehribanı gördüm. Əvvəlcə Rüstəm, sonra isə Vüqar “ANA” qışqırıb qollarımdan qurtuldular. Mehribanın gözləri ətrafımı gəzirdi. Nə axtardığını bilirdim amma qucağımda sadəcə halsız bacım qalmışdı. Bir müddət ağzımızdan buxar çıxa- çıxa bir birimizə