vıyıltısı pozdu. Üzümü turşudub skamyanın o başında oturmuş qıza baxdım amma o bunu görmədi. Həyəcanlanmışdı. Deyəsən sevgilisi yazmışdı yenə. Gələn mesaja baxanda 10-15 dənə ürəy göndərdiyini gördüm.
Sonra qızın özünə baxdım. Gözəl qarabuğdayı, qara saçlı, qara gözlü bir qız idi. Hər nə qədər o lənətə gəlmiş ağ paltarlar boş olsada dolğun sinəsini və qabarıq arxasını gizlədə bilmirdi. Bəlkədə özü yığdırmışdı nə bilim. Amma onunla keçirdiyim bir aya yaxın müddətdə ağılsız olduğunu anlamışdım. Seksi ola bilərdi amma bu onun 6 ay kurs keçib, ata şotuna diplom alıb, sonra yenə ata şotuna 5000 min pul verib dəlixanaya işə düzəldiyi həqiqətini gizlətmirdi. (Bunu mənə özü demişdi. Dediyi kimi “Quş buraxmaqda” tayı bərabəri yoxuydu.)
Hər gün məni xəstəxananın bağına gəzməyə çıxarırdı və hər gündə əsəbləşirdim onun əlinnən. Niyə bunun kimi axmaq axmaq bir adamı xəstəyə baxan qoymuşdular deyə fikirləşəndə 5000 yadıma düşürdü. Amma artıq bəs idi. Axırıncı vıyıltının ardınca həyəcanla tuk- tuk yazmağa başlamamış “Sevgilindi?” dedim. Mənə heç baxmadıda. “Sevgilindi?” dedim uca səsnən amma əliynən işarə verib gözlə dedi.
15 dənə öpüş yollayan smaylik mesajı göndərib mənə baxdı. “Nə dedin?” dedi. Üzündə maraqlanan sifətlə.
“Sevgilindi deyirəm?”
“Hə” deyib ağzı qulağına getdi. “Sənin də...”
“Hə var.” Dedim. Bu dəm yeni bir vıyıltı qopdu və məni unudub tuk- tuk- tuk yazmağa girişdi, mənsə boş- boş onu izlədim. Düzü bu qədər inamla “VAR” deməyim özümüdə çox təəccübləndirmişdi.
“Hə nə deyirdin?” dedi yenə məni dəli sayaraq. Onun bu cür baxışlarından o qədər təngə gəlmişdimki, ona nifrət edirdim az qala.
Udqunub “Korpusdan bu qədər uzaqda bir dəliynən bu cür oturmağa qorxmursan” dedim sifətinə yayılan ifadədən həzz alaraq.
“Bilirsən, Kamran məllim bizim qohumdu. Baş həkim yəqin ki bilirsən.”
“Səni 5000-ə bura düzəltən? Hə əlbətdəki”
“H...ə hə o.” dedi. Özünü eşitməməzliyə vurmuşdu. “O sənin nəticələrinin tam normal olduğunu deyir. Yəni hətta evə buraxılmalısan ona