yellene-yellene getdiyini görürem. Menzere bununla bitmir, o vehşiler nefes almadan onu izleyir ve hamısıda göze tam hallarıyla görsenir. Gümüşü rengli, pas çilli, sarı uzun dişli iri qıyıq gözlü, simmetrik buynuzlu yüzlerle mexluq ona fokuslanmışdı. Tam merkezde qara buynuzları görünmeyen zülmet kafşonundan çıxmış başçıları vardı ve elini düz rüsteme doğru açmışdı. ZAXOR! 1 metr qalmışdı ve sarı çobanyastıqlarrı ordaca bitirdi. 1 METR!
“RÜSTEEM” qışqırıb ildrım süretiyle bayra qaçdım. Amma menzere lap evvelden ümüidsiz idi. Çox az qalmışdı. O qara mantiyalı yekeper elini ona uzadıb dayanmış çatmağını gözleyir, mesafeler qısaldıqca daha çox sebirsizlenirdi. O birileriyse yerlerinde heykel kimi dayanmışdılar, amma meni görüb dişlerini gösterdiler. Dyanmadım. Gözüm yene maşına çevrildi, Mehriban ordaydı bunu bilirdim. İlahi ona ne deyecekdim? Ayağıma bir az da güc verdim ve Durmadan “RÜSTEM DAYAN! RÜSTEEM” Bir yandan “HAAAAAAAAAAAA sesi yene beynimde canlanırdı. Qışqırdım. “RÜSTEM!!!” Rüstem ise yerinde dayanmadan yuxulu-yuxulu qabağa gedirdi. Sonra emmameli mexluq nese dedi ve Rüstem de elini uzatdı. “YOOOOX!...” deyib qışqıranda olara çatmışdım. “HAAAAAAAAAAAA” Süretle gelib Rüstemi ele qucaqladım ki az qala qabağa yıxılacaqdım. Başımı qaldıranda onu gördüm ve az qala uzun dırnaqları gözme batacaqdı. Düz qarşımdaydılar ve bu menzereni heç vaxt unutmayacaqdım. O birileri hirslerinden daha çox qezeblenmiş ve artıq sakit durmayıb vurnuxmağa başlamışdılar. Deli bağırışmalar her yanı bürümüşdü ve bu sese qucağımdakı Rüstem ayıldı. O da qabağındakıları görüb dehşetle qışqırmağa başladı. Qara emmameli mexluq esasını da qaldırıb neyse tekrarlayırdı, men ise özümde güc toplayıb eve qaçmağa çalışdım amma qorxudan ayaqlarım ele boşalmışdıki, sadece sürüne bilerdim.
Bir yannan da Rüstem qucağımda vurnuxur mennende qurtulmağa çalışırdı. BU boyda uşaq nece bu qeder güclü ola bilerdi? “HAAAAAAAAAAAA Bura ver HAAAAAAAAAAAA” dedi, men sadece şok olmuş şekilde ona baxdım. Ele bu

<< 1 ... 61 62 [63] 64 65 ... 104 >>