calisirdi.Onu eseblesdirmek istemesemde men buna mecbur idim.
-DAha qurtar usaqligi.Sabah hekim gelecek.Artiq soz esitmek istemirem.-deyib divana eylesdi.
Heyat nece qeribe idi.Samiri istemirdim indi yanimda idi,mualice olunmaq istemirdim,amma mecbur edirdiler.Men bundan sonra bele nece yasayacaqdim?En azindan bir seye sevinirdim.Heleki Samir yanimda idi ve men onunla bir az daha birlikde olacaqdim.Yalniz ne vaxta kimi bunu bilmirdim.Niye heyat bu qeder cetindir?Axi niye bezen biz istemediyimiz kimi davranmaga mecbur oluruq?Bu sualini cavabini ne qeder tapmaq istesemde hec neye nail olmadim,cunki mende istemediyim kimi davranmaga mecbur biri idim.Belke de men mecbur deyilem,amma mende bele olmasini hec istemedim.Sadece men indiden her seyi qebul etmek,oyresmek isteyirem.Sonradan istirdiyimin acisini yasayacaq qeder guclu olmadigimi dusunurem.Samiri sevirem ve men ne qeder istesemde bunu inkar ede bilmerem,ancaq men gunun birinde Samirin gozunden dusmek,onun yazigi gelecek biri olmaq istemirem.Ona gorede men indiden Samirin ne vaxtsa menden ayrilacagini heqiqetini qebul etmisem.Samirle gergin kecen sohbetimizden sonra o meni otagima apardi.Ozu ise helede esebi oldugu ucun otagi terk ederek meni tek qoymusdu.Onu anlayiram ve bilirem ki,bele etmeli deyilem.Sadece men ona baglanaraq sonradan daha pis olmaq istemirem.Axsama yaxin Samir otagima gelerek carpayinin kenarinda durdu.Deyesen sakitlesmidi ve nese deyib-dememek arasinda qalmisdi.Mence onun danisacagi yox idi.Ona gorede men danisdim.
-Nese demek isteyirsen?-deyib ona baxmadan kitabi oxumaga davam etdim.Kitaba baxsam da orda ne yazilanlari neyinki anlaya,hec oxuya bilmirdim.Samir derinden nefes alaraq
-Hec.Sadece yemek vaxtidir.Gedek nese yeyek.Gunortadan beri ikimizde aciq.Sen derman atacaqsan.Ona gorede yemelisen.
-Men yemirem.-Ona baxib ne reaksiya vereceyini gozleyirdim.Samir meni gozlenilmeden qucagina alib dillendi.
-Gunah mendedir ki,men senden nese sorusuram.Gedirik yemeye.-deyib otaqdan