Samir!ALINMIR!!!!-deyib onlara baxib aglayaraq qisqirirdim.Bunlari yasayan ne biler,nede anlayar.Yasadigim ezablar,kecirdiyim stressler meni ele haldan salmisdi ki,daha hec neye dozumum yox idi.Men ne qeder umid edirdimse alinacaq,amma alinmirdi.Daha yorulmusdum.Demek olar ki,2 aydan cox idi ki,men mualice olunurdum,lakin bir balaca bele irelleyis yox idi.Basimi asagi salaraq aglayir,hemde utanirdim.Samir de butun umidini mene baglamisdi,amma men bu eziyyetlere dozurdumse ancaq ona dozurdum.Bir azdan Samir gelerek qarsimda diz cokdu,ellerimden tutaraq asta sesle
-Leyla?Mene bax.-deyib susdu.Onun sozune qeyri ixtiyari basimi qaldirib ona baxdim.Samirde mene baxaraq aglayirdi.Onu da,ozumde incidirdim.Yeqin o da,artiq menden bezmisdi.
-Niye bele edirsen,Leyla?Niye bele tez geri cekilirsen?Bes sen soz vermisdin.-deyib goz yaslarimi sile-sile danisirdi.-sesi ele caresiz idi ki,men onu bu hala saligima gore daha da ezab cekirdim.
-Men bacarmiram,Samir.Gorursen ki,calisiram,eziyyet cekirem,amma olmur.Deyesen men ele bele…-Samir sozumu keserek hirsli halda ayaga qalxdi.
-Bu qeder asandir?Meni niye kesib atirsan?Mende seninle beraber eziyyet cekirem.Meni de dusun.Meni niye fikirlesmirsen?-deyib qisqirirdi..
-Samir dinle men..
-Ne sen?He?Ne sen?Meni dusunursen hec?Men deyirem seni sevirem.Sensiz yasaya bilmerem.Meni sensiz qoymaq,amma sen.Sen meni hec dusunumursen.-deyib basini tutdu.
-Anlamirsan.Men seni dusunurem.Ele sene gore dozurem bu agriya.Ancaq gorursen ki bacarmiram.Hec bir azciq bele irelleyis yoxdur.Men neyniyim?De.sen de neyneyim?-deyerek aglayirdim.
-Deyirem el cekme.Deyirem ki mualiceye davam ele.Bacaracayiq bilirem,sadece bir az da vaxt lazimdir.-sozlerini deyib qarsimdaki divanda eylesdi.
-Men bezmisem daha.Bacarmiram.Olmur.-deyib oz-ozume eyni sozleri tekrar ederek aglayirdim.Sanki artiq ebedi bele qalacagimi qebul etmis,bununla barismisdim.Basimi qaldirib Samire baxanda onun gozlerinin yere dikib derinde nefes aldigini gordum.Deyesen helede