chagirmagi meni az da olsa telaslandirmisdi.O ise deli adamlar kimi uzume gulurdu.
-Guler yaxsisan?-deyerek yaxina getdim.Guler birden meni qucaqlayib qisqirmaga basladi.
-Leyla hamliyem.Hamileyem.-deyib qisqirirdi. Men ise heyretden ve sevincden yerimde donub qalmisdim. Bacim övladının olmamamısını tez-tez özünə dərd edirdi.Yoldasi Hemid de ona destek olaraq hemise “Daha yeni evliyik.Ne telesirsen? ”deyirdi. Dogrusu bacımın yoldaş barədə bəxti gətirmişdi.Həmid çox yaxşı,dünyagörüşlü oğlan idi.O bacıma bu söhbətdə dayaq durmağına baxmayaraq,təbii ki ata olmaq hər bir kişi kimi onun da arzusu idi. Indi ise bu xeber bacima sanki yeni xosbextlik getirmisdi.O bu xeberi Hemide basqa cur bildirmek isteyirdi.Ona gorede yaxsi sam yemeyi hazirlayib sufre qurduq.Guler evvel aldigi kicik usaq ayaqqabilarini da hediyye kimi duzeltdirmisdi.Ona baxanda cox sevinirdim.Sevirdi,sevilirdi.Bundan yaxsi ne ola bilerdi?Indi ise sevdiyi insandan usagi olacaqdi.Islerini bitirdikdən sonra oturub onun usagla bagli olan fikirlerini dinleyirdim ki,Guler mene gozlemediyim sual Verdi.
-Leyla,artiq boyuk qizsan.Hec evlilik haqqinda dusunursen?-maraqla uzume baxdi. Gulerin bu ani sualindan chox teeccublenmisdim .O ki bilirdi men hec kimi sevmirem.
-Ne evlilik?Men hele balacayam.-deyerek goz suzdurdum ona.
-Bes qarsina seni seven biri cixsa?
-Menim sevmeyim onemlidi.Men sevmeyenden sonra ne fayda ki o meni sevir.-qetiyyetle cavab verdim.
Gulerin bu sualina o vaxt usaq aglimla cavab vermisdim..
Hefteler kecdikce universtet heyacanim artirdi.Universtete qebul olmagim munasibetile hami mene muxtelif hediyyeler verirdi.Hetda,hemise ciddi olan Hesen bele mene cox gozel melek qanadli boyunbagi hediyye etmisdi.Atam ise bizi ailelikle Bodruma aparmisdi.Atamin,anamin umumilikde ailemin mene baxarken gozlerinde qurur,fereh hissini gorurdum.Her ne qeder siltaq,erkoyunde olsam meni tek sey qorxudurdu ; onlarin inamin itirmek.He,ola bilerdi ki,kenardan hissiyatsiz,duygusuz kimi gorunurdum,amma