gunluk idi
Aynel-men gedim oxuyum gorum atam ne yazib-deyib atasini berk berk qucaqliyib otagina qacir. Eyni deyiwik rahat paltar geyinib defteri eline alir. Cox heyacanli idi.
Amma ne bilerdi ki bunu oxudukdan sonra onun heyati alt-ust olacaq.Bəzən "eşq" deyərlər, bir xoşlanmağa, bir yaxınlığa, kicik bir duyğuya.
Halbuki "eşq" kiçik bir ürəyə sığan böyük duyğudur. Hansı ki yalnız kiçik bir xoşlanmağdan, yaxınlığdan, duyğudan yaranır.
Onda niyə xoşlanmaq eşq deyil, niyə yaxınlıq,duyğu eşq deyil.
-Xoşlandığın birini qıra bilməzsən, üzə bilməzsən, amma səni üzdüyündə zamana buraxarsan, o da həll edər.
- Özünü yaxın hiss etdiyin insanı sevdiyini sanarsan, amma dostlar da yaxın olurlar.
- Duyğu. ona təsvir tapılmaz çünki dostlug da duyğudur, bəzən vicdan duyğusu.
Budur bəzən "eşq" anlamadığını, bilmediyini sandığın dildə olar amma nəyi anlamasanda eşqi elə bir anlayarsanki sanki, tərifini sən tapmişsan, sanki yalnız sənə məxsusdur.
Bəli bəzən eşq sadəcə sənə məxsusdur- qarşılığı olmadığında.
Bes Aynel?? O sevirdimi? Yoxsa Punhani sevdiyini sanirdimi? Bunu gelecekde bileciyik
……………………………………………………………
Aynel-daniw!! Bele uzume baxma eseblewirem uje!!
Punhan-men herweyi bilirdim. Gelib sennen daniwmaq isdeyirdim ki mahniya qulaq asib agladigini ewitdim
Aynel-hansi?
Punhan-cesaretin varmi awka. Neyse sonra deye bilmedim. Fikirlewdim ki seni burdan aparsam tapa bilmezler seni. Menle xowbezlxt olarsan. Cu ki bunalaiq birisen. Amma iwler ele oldu ki menim sevdiyim oldu. Ne edeceyimi bilmedim. Qacdim burdan. Bilirem cox pis biriyem amma men sevgiye inanmirdim. Kimise seveceyimi aglima gelmezdi
Aynel-punhan inan kine duwuneceyimi bilmirem. Sen meni aldatmisan. Ama atam kimi yox. Ne eeceyimi bilmirem. Off Allahim.
Punhan-bax gozelim. Sen meni sevdiyini duwunursen amma sevmirsen. Sen meni cox isdiyirsen bir qardaw kimi bunu heqiqisevgini fapdigin an bilesen
Aynel buna o qeder aciklanmiwdi. O qeder esebi idi ki oturdugu yerden durub