mavi gözlərin sahibini görənədək. Çəkinərək: "İstəmirəm, özümü hazır hiss etmirəm" - deyib udqundu və başını yenidən aşağı saldı. Lakin hər iki qoluna sərt şəkildə yapışan qollarla birdən başını qaldırıb, qorxaraq baxdı. Qarşısındakı oğlanı gözlərindəki nifrətin, qəzəbin necə də çox olduğunu görüb daha da dərinə batmaq istədi. Ardından eşitdiyi sözlərlə donub qaldı: "O qarının burnuna çatdığı zaman özünü hazır hiss edəcəksən??!! Sonra da qarşıma çıxaraq özünü mənə sırayacaqsan??!! Əsl faişəsən!" - deyərək, Dilayın gücsüz bədənini çəkişdirib,
"Aborto de habitaciones" (Uşaq saldırma otağı) yazılı otağın qarşısında dayandı.
Qolundan tutub qapını döymədən, içəri daxil olaraq Dilayı da itələdi. Həkimin çaşqın baxışlarına fikir vermədən, çox nəzakətsiz şəkildə: "Əlində nə işin varsa bu dəqiqə dayandırırsan və təcili bunun işini həll edirsən! TEEZZ!!" -deyərək qışqırıb, barmağı ilə Dilayın qarnını göstərib, otaqdan çıxmaq istədikdə həkimin: "Qeydiyyatdan keçməmiş və növbə gözlənilməmiş bunu etmək qanundan kənardır" - sözləri ilə dayandı.
Həkimə bir addım ataraq masasının üzərindəki əşyaları bir göz qırpımında yerə səpələyərək: "Ya dediyimi edirsən, ya da ki işindən azad olursan! Bir dəqiqən vaxtın var!"- deyib həkimin üzərinə bir addım da atdı. Həkim qorxaraq: "Yaxşı, bu dəqiqə. Xahiş edirəm otağı tərk edəsiz" - deyərək əllərini önə verdi. Dilay qapının çırpılması səsi ilə otaqdan çıxdığını gördükdə, ona qarşı indidən böyük kin-qəzəb, nifrət toxumlarının qəlbində cücərdiyini hiss etdi. Həkimin və tibb bacısının ona qarşı üzgün baxışlarına əhəmiyyət verməyərək çarpayıda uzanıb, gözlərini kirpiklərinin itəcəyi qədər bərk-bərk yumdu.
İçəridəki qızın acı ilə ağrının qovuşmasından çıxan səsləri eşitməsin deyə otağın qarşısından uzaqlaşdı. Elədiyi hərəkətin necə də pis bir zorbalıq olduğunu bilsə də,
buna məcbur idi. Kimdir, necə biridir, haqqında adından başqa heç nə bilmədiyi bir qızdan, ələxsüs üzünü sadəcə 1 dəfə gördüyü qızdan uşağı olsun istəmirdi. Qapının açılması