ı səsi ilə tibb bacısının sürdüyü əl arabasında olan, gözlərindən yanaqlarına süzülən yaş izlərinin quruduğunu, gözlərini qırpmadan bir nöqtəyə zillənən qızı gördü. Bir heç kimi baxırdı. Boşluğa baxırmış kimi...Tibb bacısına yaxınlaşıb: "Bundan sonrası mənlikdir"- deyib uzun kolidorda əl arabasını sürərək qeydiyyat olan yerə gəlib çıxaraq: "Təcili qeydiyyatı aparın. Uşaq saldırma üzrə. Ödəniş Xəzər Alıyev adından olsun" - dedikdə, Dilayın sanki başından qaynar sular töküldüyünü hiss etdi.
Alıyev mi? "Ola bilməz!" - deyərək içindən tez-tez təkrarlayırdı. Ona kimliyini bildirmədən buranı tərk etməliydi. Qolundan tutulub çəkilməsi ilə, belinə dolanan qollarla ayılaraq özünü çəkişdirməyə çalışdı. Ancaq o güclü qollara tab gətirməyib, gücü çatmayaraq çırpınmağa başladı.
Xəzər belindəki qollarını sıxışdırıb: "Şşşş...sakit ol! Tərslik etmə! Mənimdə ürəyim getmir səndən ötrü!" - deyib xəstəxananın qapısından çıxaraq, həyətini keçib, maşın park edilən yerə tərəf addımladılar.
Dilay Xəzərin boşluğundan istifadə edərək, geri çəkilib: "Özüm gedərəm" - üzünə baxmadan dedi.
Xəzər qaşlarını çataraq: "Dilay, çətinlik yaratma! Min maşına, bu vəziyyətlə tək gedə bilməyəcəksən!" - deyib Dilaya yaxın getdi.
Dilay qaşlarını çataraq, Xəzərə baxdı. Adı necə bilirdi axı...Dediyini xatırlamırdı. Yoxsa onun bir Poladov olduğunu bilirdi mi? Beynini yeyən bu düşüncələrlə gözlərini Xəzərin heç bir anlam yüklənməyən gözlərinə tuşladı. Elə diqqətlə baxırdı ki, gözlərindəki nifrəti, qəzəbi ona hiss etdirmək istəyirdi. Gözlərinin dolmasını istərdi bu dəqiqə, çünki içi qan ağlayırdı. Baxışlarını qaçırdaraq: "Bir daha qarşıma çıxma!" - dedi buz səslə.
Xəzər isə önəmsəməyən tonda: "Qarşına çıxmağa niyyətli də deyiləm! Sadəcə sənin kimi bəsit bir qızın həyatıma daxil olmasının qarşısını alıram!" - deyib Dilayın ifadəsini gözdən keçirdi.
Dilay ox kimi kirpiklərinin üzərindən Xəzərə baxıb, arxasını dönərək qarşıdan gələn taksini saxlatdırıb, qapısını açaraq son dəfə Xəzərə baxıb, arxa oturacaqda