əyləşdi. Xəzər isə toz buraxan taksinin arxasınca baxaraq, yumruğunu sıxdı.
Nə Xəzər, nə də Dilay fərqində deyildilər ki, irəlidə bir-birlərinin həyatında necə dərin yara açacaqlarının...
***
***
Günümüz...Bakı...
Miray yolun səkisi ilə gedərək, boşluğa baxırmış kimi gəzirdi. Hər kəs ondan onun gözləməsini istəyirdi. Dərin nəfəs alaraq, gözlərini qapadı. Həkimin: "Miray xanım, qan analizlərinizin cavabları 2 gün sonra çıxacaq, o zaman gəlib götürə bilərsiz" - deyə sözlərini oxumuşdu. Ancaq öz fikirlərini, istəklərini, suallarını deyə bilməmişdi. Danışmaq istəyirdi, öz səsini eşitmək istəyirdi. Duymaq istədiyi o qədər şey vardı ki... Bədbəxt hiss edirdi özünü...Barmaqla sayılacaq xoş anıları vardı... Bu düşüncələrlə yolu eninə keçmək məqsədi ilə addımlarını tezləşdirdi, ancaq başını yana çevirdikdə üzərinə gələn qara maşınla donub qaldı. Beynindən yəqin ki, bütün arzularının onunla birlikdə qaranlığa gedəcəyini düşünüb, gözlərini qapayaraq özünü ölümün ağuşuna hazırladı.
Neman bugünki yığıncağa nə qədər getmək istəməsə də, atasının təkidinə qarşı bir şey deyə bilməmişdi. Şirkətdən çıxaraq, Ayşuləni xəstəxanadan götürüb, evə keçəcəkdi. Telefonunu götürərək, Ayşulənin adının üzərində dayandı. Başını qaldırdıqda isə yolun ortasında bir qızın donaraq, maşına baxdığını gördükdə siqnalın üzərinə əlini çəkmədən basdı. Ancaq qız yerindən tərpənməyərək oradaca qalmışdı. Neman maşının sürətini saxlaya bilməyəcəyindən qorxsa da, əyləci (tormoz) basaraq, son anda - qızın dibinə çatdığında maşını saxlaya bildi. Dərin bir "ohh" çəkərək, maşının qabaq şüşəsindən gözlərini qapayaraq orada hələ də dayanan qıza baxdı. Qaşlarını çataraq, maşından düşüb : "Heeyyy" - deyə əsəblə səsləndi. "Səninləyəm! Canına susamısan?!!" - deyərək dilləndi.
Ancaq qızın heç bir reaksiya vermədən olduğu yerdə eyni vəziyyətdə dayandığını gördükdə, qəzəblənərək: "Burada nə film çəkirsən?!! Səninləyəm! Çəkil yolumdan! Vaxtımı aldın onsuz, bir az daha ləngitmə!"- deyərək yenə dilləndi. Ancaq qızın