n yenə heç nə etmədiyini görüb yaxınlaşaraq qolunu tutub sıxaraq özünə tərəf çevirdi.
Miray gözlərini qapayaraq acı çəkərək, öləcəyi anı gözləyirdi, ancaq zamanın uzandığını da hiss edirdi. Gözlərini açmağa qorxurdu, bəlkə açdığı an öləcəyi an son görəcəyi mənzərə olacaq deyə qorxurdu.
Lakin qoluna dəyən sərt toxunuşla ürpərək gözlərini açıb qarşısında ki ona əsəblə baxan gənc oğlana çaşqın baxışlar yollayıb, dibində dayanan maşına da bir baxış atdı.
Neman qarşısındakı qızın sanki bir gözəlliyi pozmuş kimi çaşqın baxışlarına baxıb, çatılmaqdan birləşən qaşlarınl bir az daha çatıb: "Sən dəlisən! Başın xarab olub! Özünü nə deyə yola atırsan?!" -deyib Mirayı silkələdi.
Miray bu silkənişdən irkilərək qolunu çəkişdirib, geri- geri gedib əllərini qaldıraraq nəsə demək istədi. Ancaq qarşısındakı oğlanın anlamayacağının fərqinə varıb, iti addımlarla yolu keçərək uzaqlaşdı.
Neman isə Mirayın arxasınca təəccüblə baxıb, deyinərək maşınına oturub, xəstəxanaya doğru yol aldı.
***
Miray villanın iri dəmir barmaqlı darvazasının önünə çatdıqda, addımlarını yavaşladaraq qarşısında dayandı. Qorumalar Mirayı gördükdə tez ayağa qalxıb dəmir darvazanın düyməsini basaraq taybatay açılmasına şərait yaratdı. Miray təşəkkür anlamında xəfif
gülümsəyib, addımlayaraq villanın hovuza baxan balkon hissəsi ilə qarşı-qarşıya dayandı. Atasının ona tərəf yan şəkildə əyləşib bir dəftərə nə isə cızma-qara etdiyini görüb illər əvvələ geri döndü. 13 il əvvəldə atası bu şəkildə oturaraq dəftərə nə isə cızma-qara edirdi. Evin çalışanları üçün nəzərdə tutulmuş alt mərtəbəsində olan otağından çıxaraq atasını evin içərisində axtarırdı. Nitq və eşitmə əngəlli olduqdan sonra, Cannur xanımın göstərişi ilə o otağa layiq görülmüşdü. Anası tez-tez rəfiqələrinin, tanışlarının evə gəldiyini bildirərək, göz önündə görünməsin deyə o otağa Mirayı yerləşdirərək otaqdan lazim gəlmədikcə çıxmamağını bildirmişdi. Və ondan sonra Miray özünə qapanıq olaraq, sakit təbiətini daha da səssizləşdirmişdi.
Atasını evdə