rkəti olduğunu xatırlayıb yanıldığımı anladım.Mən nələr düşünürdüm belə?! Anın şokundan çıxıb arxasından

"Dayan!" - deyə səslənsəm də çoxdan bayaqkı möhtəşəm liftə daxil olmuşdu. Əsəbdən ayağımı yerə vurmaq istəyimi güclə basdırdım. Bu nə danışırdı belə?! Üzr istəmək yerinə məni günahkar çıxarır. Sanki alçaq dağları bu yaradıb, biz isə o dağın ətəyində gəzişirik! Gözlərimi qapayıb dərindən nəfəs aldım. Dəhlizin tam ortasında boş-boş dayandığımı anlayıb daha da diqqət çəkməmək üçün dabanlarımı yerə basdıraraq qarşıdakı geniş masa arxasında oturmuş qısa saç katibəyə doğru irəlilədim.Nə işlə məşğul olduğunu bilmədiyim katibə mənim gədiyimi hiss etməmişdi belə.

"Hmm hmmmm" - diqqətini mənə verməsi üçün boğazımdan çıxardığım səslə başını məşğul olduğu işdən qaldırıb mənə doğru çevirdi. Sinəsindəki kartdan adının Mələk olduğunu anladığım xanımın üzündə yaranan məmnuniyyətsiz ifadə gözümdən qaçmamışdı.

"Buyurun, nə lazımdı?" - ağzındakı saqqızı çeynəyərək bezgin şəkildə dilləndi. Belə insanları nəinki işə götürmək hətta şirkətin qapısından buraxmamaq lazımdı ancaq nəysə...

"Mən Suay Sultanova, Arif bəylə görüşüm var idi" - deməyim üzərinə gözünü süzüb sağdakı telefonu əlinə alıb nömrə yığdı. Bu şirkətin adamları da bir qəribədir... Qızın hərəkətlərinin səbəbini maaşının gecikdiyinə bağlayıb çox üstündə durmadım.

"Arif bəy sizi gözləyir" - deyib yenə başını qarşıdakı kompüterə endirdi. Bezginliklə nəfəsimi buraxıb hər addımımda daha da artan həyəcanımla Arif bəyin otağına doğru irəlilədim. Qapıya yaxınlaşmağımla dilimi həyəcandan qurumuş dodaqlarım üzərində gəzdirib dərindən nəfəs aldım. Tərləmiş əlimi qapıya doğru yaxınlaşdırıb işarə barmağımla qapıya üç dəfə vurdum.

"Buyurun" - deyə içəridən gələn səslə əlimi qapının dəstəyinə qoydum və aşağı doğru itələdim...

Nə biləydim ki, bu qapıdan girdikdən sonra hər şeyin əvvəlki kimi saf, təmiz, qüsursuz olmayacağını. Kədərli olsa belə düz gedən yolumun əyri-üyrü yollarla əvəzlənəcəyini və ən əsası yolumun