a başladı. Üzünü əlləri arasına aldı.
-Adın nədir?
“Eleonora”nın gözləri təkrar dolub daşmağa başladı. Barmaqlarına süzülən isti damcıları sezib onun üzünü daha da yaxınlaşdırdı.Dodaqlar arasındakı məsafə çox az idi.
-Adın nədir?-mehribanlıqla təkrar soruşdu.
“Eleonora” gücdən düşüb başını Fəxrəddinin sinəsinə dayadı.Fəxrəddin əlləri ilə onun başına sakitləşdirici sığal çəkdi.
-Dinara. Dinara Qafarova.
“Eleonora” keçmiş adını etira edib başını onun sinəsindən qaldıraraq öz yerinə keçdi. Yastığı qolları ilə qucaqlayıb gözlərini bir nöqtəyə zillədi. Fəxrəddin qalxıb kürəyini söykədərək əyləşdi.
-Nə istəyirsən məndən?-“Eleonora” buz səsini işə saldı.
-Sənin ruhunu kəşf etmək...
-Mənim ruhum yoxdur. Öldürüblər. Məhv ediblər.
-Yanılırsan, gözəlim.
-Mənim nələr yaşadıqlarımı bilmirsən.
“Eleonora” çarpayıdan aralanıb əyninə xalat keçirdərək vanna otağına girdi.Fəxrəddin hələ çarpayıda əyləşmi durumda nəyisə götür-qoy edirdi. Beynində tamamlanmış analizin nəticəsindən sevinib dodaqlarına təbəssüm qondu...
...Atası işini vəhşiliklə görüb bitirdikdən sonra qıza nifrətlə nəzər salaraq otaqdan çıxışını etdi. Dinaranın bədəni ruhsuz, cansız olmuşdu artıq. Gözləri qapanmaq bilmirdi. Tavana zillənmışdi neçə müddət. Hərəkət edə bilmirdi. Ağzı açıq qalmışdı.
Səhərə yaxın yavaş-yavaş gözləri, ağzı ağır şəkildə açılıb qapanmağa başlandı. Güclə yana çevrildi. Birdən titrəməyə başladı. Qolları ilə özünü qucaqladı. Və anidən səssiz şəkildə axan gö yaşlarının seli. Bir xeyli ağladıqdan sonra əlləri ilə döşəməyə dayaq verdi. Gücsüzlüyündən dayağı alınmadı. Çırpıldı.Titrəməsi gah sürətlənirdi, gah da azalırdı. Beyni işləmirdi. Funksiya “stop” demişdi. Ətrafı tam aydın şəkildə görüb dərk edə bilmirdi. Dumanlanmışdı ətrafı .Toranlığı görürdü ancaq. Qurumuş dodaqları güc-bəla ilə bir-birindən aralayıb dilinin ucu ilə islatdı. Bir daha əlləri ilə dayaq verdi. Kürəyini döşəmədən qaldırmağa müvəffəq oldu. Sürünə-sürünə gəlib divara söykəndi. Lüt idi. Bədəni ağrılarla dolmuşdu.