i ilə divarı tutaraq ayaqlarını sürüməyə başladı. Zalda heç kim yox idi. Alnından damcılanan tərlər cığır açmışdı.
Mətbəxə keçib soyuducunu açdı. Yağ-pendir, kolbasa çıxartdı. Çörək qurumuşdu artıq.Özünə çay hazırlayıb masa arxasına keçdi. Başının hərlənməsi gah dayanır, gah sürətlənirdi. Ağzını güclə açıb yemək qəbuı eləməyə başladı.
Artıq yavaş-yavaş özündə güc topladı. Baş hərlənməsi, göz önündəki toranlıq, gücsüzlük-hamısı yavaşca getməyə başladı. Masaya dirsəklənib başını əlləri arasına aldı.Gözlərini nöqtədən ayırmayıb beyninin funksiyasını işə salmağa cəhd etdi. Alınmağını görüb ayağa qalxdı. Qalxan kimi çiyinlərinə çökən qaranlıq gücdən təkrar əyləşmək məcburiyyətində qaldı.Kürəyini söykədəndə ağrılar peyda oldu.Dişlərini bir-birinə bərk sıxıb gözlərini yumdu. Qollarını masaya buraxıb başını üstün qoydu.Vaxt öz sürətilə keçirdi. Artıq gecə düşmüşdü. Ev xalqından səs çıxmırdı. Əllərini divara sürtə-sürtə otağına doğrulanmağa başladı. Hər 5 addımda ayaqları sözə baxmayaraq dayanırdı. Səs salmadan otağına giriş edib tumbanın siyirtməsi çəkib içindəki açarı əlinə alaraq qapını kilidlədi. Əynini dəyişmədən çarpayısına yıxılıb yuxuya getdi.
Səhər duran kimi qapı döyüldü. Gözlədi ki, kimsə gedib açar. Amma nə açan oldu, nə də səsini çıxardan. Qapı isə döyülməsində idi. Əllərini divara sürtərək ətrafı gözdən keçirdərək dəhlizə qədər addımlayıb çatdı. Gözlükdən baxıb qonşu Lalə xalanı gördü. Dərindən nəfəs alıb qapını açdı. Lalə xala onu görən kimi gözləri dəhşətdən böyüdü. Ağzı söz tutmurdu.
-Q...ı...z...ı...m...
Dinara qorxa-qorxa Lalə xalaya baxdıqda bədənini təzə titrəmə bürüməyə başlayırdı. Əlinin titrəyişinə anlamsızcasına tamaşa etməyə başladı.
-Şey...
Eşitdiyi xəbərə nə reaksiya versin, bilmədi. Atası, ögey anası və ögey bacısı maşın qəzasında həyatlarını dəyişmişdilər...
...”Eleonora” onun biləyindən dartıb əl ağacının yardımı ilə yürüyən Fəxrəddini anlamaqda çətinlik çəkirdi. Heç nə demədən dartıb aparırdı harasa. Çox da uzaqda olmayan maşına