yaxınlaşan kimi cavan sürücü çıxıb qapını açdı.
-Gir,-deyə Fəxrəddin əmrini bildirdi.
-Haraya?-quru soruşdu.
-Bunu görməlisən,-təbəssümlə dedi.
Fəxrəddinin ilıq gülümsəməsinə qarşı qoya bilməyib salona daxil oldu. Yanında əyləşən Fəxrəddin onun əlini öz əlində tutub saxladı.
-Emalatxanaya-deyə sürücüyə bildirdi.
“Eleonora” heç nə anlamasa da, söz soruşmadı. Fəxrəddinin dodaqlarını yanağında, barmaqlarını qolunda hiss edən kimi gözləri qapandı.Fəxrəddin qulağına pıçıldadı:
-Sənin xoşuna gələcək. Əminəm.
Yol boyu “Eleonora” Fəxrəddinin sığalları içində üzürdü. Gah qolunda, fah üzündə,gah boğazında gah qarnında, gah da dizlərində. “Eleonora”nın adəti üzrə qısa geyinmişdi. Nəfəsi isə əskik olmaq bilmirdi. Gənc sürücü arabir aynadan izləyib səmimi təbəssüm edirdi.
-Çatdıq,-sürücü saxlatıdırıb dedi.
Tez də maşından düşüb qapını açdı. Fəxrəddinin çıxmağına yardımçı olub “Eleonora”ya əlini uzatdı. Fəxrəddin cəld onun əlindən yapışıb başı ilə sürücüyə getmək işarəsini verdi. Maşın sürətlənib uzaqlaşdı. Yaxınlıqda iki mərtəbəli, kiçik səhəyə malik obyekt yerləşirdi. Fəxrəddin əl ağacını işə salaraq oraya doğrulanmağa başladı.
-Heç nə demə, gözəlim. Mən tanıyıram buraları.
Əl ağacı ilə qapını döydü. Qapını açan gənc qız maraqla gah ona, gah da yanındakına baxdı.Fəxrəddin bunu sezmiş olmalı ki, qəzəblə səsini qaldırdı.
-Bəlkə içəri dəvət edəsən?
Gənc qız özünü itirərək tələm-tələsik bildirdi:
-Hə...Əlbəttə...Buyurun...
Qızın baxışları “Eleonora”nın təbəssümünə səbəb oldu. Qısqanclıq. Fəxrəddinlə salona daxil olanda Fəxrəddin astadan bildirdi:
-Heç nə olmayıb aramızda.O, buraya gətirdiyim hər qadına belə baxır.
-Çoxlarını gətirmisən?
-Dəqiq bilmirəm ki,-etiraf etdi.
Ətraf taxta materialların üstündəki gözəl naxışlarla dolu idi.
-Fərid!-Fəxrəddin çağırdı.
Heç kim gəlmədi. Fəxrəddin əl ağacını qaldırıb masaya vura-vura onun adını daha da bərkdən səsləndirdi. Yuxarıdan aşağıya sürətlə və təlaşlı enənn gənc oğlan udqunub ona yaxınlaşdı.
-Buyurun...
-Hansı