ı öpməyə başladı.
“Eleonora” onun sehrinə tab gətirə biləməyib qarşılıq verməyə başladı.Fəxrəddin biləklərini azad buraxan kimi barmaqlarını onun saçları arasına keçirtdi...
...Dinara xəstəxanada Lalə xala ilə yanaşı əyləşmişdi. Keçirdiyi hisslərə ad tapa bilmirdi. Cığır salan göz yaşları çənəsindən süzülərək ovuclarına düşürdü. Divara zillənən ölü baxışlarını zorla ovuclarına yönəltdi. Dizlərinin üstündəki ovuclarındakı damlalara bir xeyli tamaşa etdi. Nəfəssiz. Hissiyatsız. Çiyninə astaca toxunan Ələ başını güc-bəla ilə qaldıraraq Lalə xalaya baxdı. Qadın bilmirdi nə etsin. 4 gün əvvəl eşitdiyi dəhşətli cığırtını yaddan çıxarda bilmirdi. Qıza təcavüz edildiyini başa düşüldüyü anda beyni donmuşdu. Atanın qızına, qardaşın bacıya təcavüzü haqqında şox şey oxumuşdu xəbər portallarında. Amma canlı-canlı eşitmək-bu, adamın qanını damarlarında dondurmağa yetər. Vicdan əzabı çəkirdi. Kaş kömək edə biləydi qıza. Kaş səsini çıxardıb kimisə yardıma çağırardı. Amma beyni kimi dili də çalışmamışdı o gecə. Gecəni yata bilmədi. Əri ilə oğlu bir müddət əvvəl xaricə getdiklərindən qadın evdə tək qalmışdı. 3 gün evdə ruh kimi dolaşın durdu. Zorla yeyib içirdi. Beynində möhkəmlənmiş fəryad dolu səs getdikcə qulaqlarında daha da bərkdən əks-səda verməyə başladı. Əlləri ilə qulaqlarını qapadıb qurtulmaq istəyirdi. Qarderobdakı bütün paltarlarını ətrafa səpələdi. Servantdakı servislərin bəzilərini qırdı. Rəfdəki kitabların vərəqlərini qopartdı.Yenə qurtula bilmədi. Zalın ortasında diz çökdü. Əlini yumruqlayıb dişlərinin arasına soxdu. Səsini çıxartmadan ağlamağa başladı. Gücdən düşüb tir-tap xalçaya yıxıldı. Üşüməyə başladı. Qolları ilə özünü qucaqlayıb ayaqlarını qarnına doğru yığdı.Gecələri yatmaq haram oldu ona. Divanda uzanıb gözlərini yummadı. Östünə heç bir örtük-filan çəkmədi.4-cü günün səhəri ev telefonunun zəngindən key-key baxdıqdan sonra zorla ayağa qalxdı. Əllərini divara, masaya sürtərək gəlib dəstəyi qaldırdı.Eşitdiyi xəbərə nə reaksiya versin, bilmədi. Bir maşın