f iyrəncliklərini şüursuz şəkildə yerinə yetirirdi.”Ağa” da bundan məmnun qalaraq daha artığını tələb edirdi...
...”Eleonora” axşama qədər evdən çölə addımını atmadı. Fəxrəddinlə yaşadıqlarını beynindən silmək istəyirdi. Divanda əyləşib gözlərini bir nöqtəyə cəmləşdirən “Eleonora” səssizcə göz yaşı axıdırdı.
Axşam “sahib”indən gələn zənglə hazırlaşıb evdən çıxdı.Onun kabinetinə təşrif buyurub əyləşdi. “Sahib”inin olan-qalan diqqəti onun üzərində idi.”Eleonora”nın qayıdışından sevinirdi, amma onun halındakı quruluöun, soyuqluğun miqdarının artımını gözləri ilə görün anlayırdı.
-Mənə tapşırılan işiniz yoxdursa, icazənizlə geirəm,-deyib ayağa qalxdı.
-Var əslində.
-Buyurun.
-Gəl bura.
“Eleonora” ona yaxınlaşan kimi kobud şəkildə masada olan-qalan nə vardısa bir kənara tulladı. “Eleonora”nın çiynindən yapışıb masaya uzadaraq onu öpməyə başladı. Qarşılığını ala bilmədi.
-Nə olub sənə?!-qəzəblə soruşdu.
Sualı cavabsız qaldı.”Eleonora”nın bomboş gözlərini izləyib barmaqlarını onun çənəsinə keçirtdi.
-Əmr edirəmsə, tabe olmalısan. Vecimə deyil nə yaşamısan!-kobudcasına bildirib təkrar dodaqlarına yumuldu.
“Eleonora” əlləri ilə “sahib”ini sinəsindən itələyib masadan döşəməyə düşdü. Heç nə demədən qapıya doğru addımını atmışdı ki, qəzəbindən partlayan “sahib”i kobud şəkildə biləyindən yapışıb kabinetinin gizli otağına sürüklədi. Yatağa atıb ağırlığını üstünə saldı. Əynindəki geyimi cırıb bədənini öpüşlərə qərq etməyə başladı. “Eleonora” qapalı gözləri arasında süzülən seli əngəlləyə bilmədi. Onun hərəkətsizliyindən bezən “sahib” boğazından yapışdı.
-Ağlamağı kəs!!!
Tələsik özü də soyunub “Eleonora”nın ayaqlarını aralayıb belinə doladı...
...Dinaranın gecəki əməliyyatından razı qalan “ağa” səhər tezdən onu evdən çıxardıb maşına mindirdi. Beyni təkrar işləməkdən imtina etmişdi. Şüursuz qalmışdı. “Ağa” onu başqasına satdı. Adını heç vaxt bilmədiyi “sahib”inə...
...”Eleonora” yataqda əyləşib cırılmış geyiminə tamaşa edirdi.”Sahib”inin ona verdiyi təzə don stul