baxırdı.Qardaşımın probblemi artıq həll olunmuşdu.Anam onun sənədlərini qaydaya salmışdı.Universiteti bitirən kimi əsgərliyini çəkəcək...
...Yenə ailə xatirələrini vərəqləyirəm...Çox da uzaq olmayan yaxın keşmişə dönürəm...Ramil əminin evimizdən çııxb getməsində 1-2 həftə sonra...
Nənəm tez-tez xalamın beynini doldurmağa çalışırdı. Anam əsəblərinə güclə hakim olurdu.O vaxt xalamqızının 17 yaşı təzəcə tamam olmuşdu.Və nənəm bunu fürsət bilərək onu ərə vermək qərarına gəlmişdi.Anam dəfələrlə etirazını bildirsə də, xalam səsiniçıxarda bilmirdi.Xalam qızı isə ətrafında gedən proseslərdən heç nə anlamırdı.Məndən 3 yaş böyük xalamqızı atamın gedişindən sarsılmışdı, nə də olsa atasına bağlı idi.
-Qızım, mən..
Anam nənəmin sözünü kəsib masaya dayaq verdi.
-Ana, rahat burax bacımı da, onun qızını da!...
-Sən qarışma!!!...Kəmalə, bax, mən sənə deyirəm, oğlanı tanıyıram..Hüququ bitirib, maşını, evi, pulu var, həm də yaxşı ailəndir..Daha nə istəyirsən?!..
-Ay arvad, sənə söz çatdırmaq olmur deyəsən!!! Sən deyilsən bacımı tələm-tələsik ərə verən?! Dərs olmadı sənə?! İndi də nəvən?!...
-Sənə dedim ki, qa-rış-ma!!!-nənəm az qala qışqırdı.
-Eee...Qurtarın görüm!-xalam səsini qaldırıb anamla nənəmə baxdı.-Mən qızıma buraxıram öhdəçiliyi...
-Ay bacı, səhv edirsən!!!...
Xalam anama inamsızlıqla baxanda anam stula çöküb qurudu.Ağzını açıb söz deməyə çalışsa da, alınmadı.Nənəm isə “qələbə”liyini nümayiş etdirirdi...
Anam xalamla 2 gün danşmadı.Nənəm xalamqızını necə yoldan çıxartdısa, anamın sözü ona təsir eləmədi.Həri-nişan.Toy 1 aya təyin olundu.
Faiq əmi bunu eşidən kimi olan-qalan əsəbini kimə töksün bilmədi.Gah xalam, gah anama, gah da nənəmə baxırdı.Atam yenə ortadakı gərgin vəizyyəti lap əvvəldən hiss edib sakitliyini qoruyub saxlayırdı.
-Mən başa düşə bilmirəm:Sizin ağlınız yerinizdədir, ya yox?! Hansı haqla məndən xəbərsiz qızımı ərə verirsiniz?!.
-Sən qızını itirmisən, Faiq!—nənəm qəzəblə bildirdi.
-Yox, deyəsən mən 100 faiz dəli olacam!...
-Ol, ol, sənə