lazm deyil, Orxan...
-Kimdir dəli?!...
-Səndən başqa heç kim hələ ki...
-Onu məni bu hala gətirməmişdən əvvəl düşünməli idin, Nərmin,-səmimi şəkildə bildirib mənə baxış atıraq sürməyə başladı...
...Mən yenə hansısa restorana gedəcəyimizi fikrləşərkən Orxan tamam başqa istiqamətə sürürdü-Dənzikənarı bulvara...Bakı gecələri ən çox gənclərin, sevgililərin və təzə evlənənlərinin sevimlisidir...
...Gəzəərk mehriban söhbət edirdik...
Boş skamyaların birində əyləşib üzümüzü dənizə tutduq.
-Nərmin, niyə hələ heç kimə şans verməmisən?!...
-Düzün deyim?!...
-Hə..Hiss edirəm ki, bu qərar sənin qohumlarınla bağl deyil...
-Ruhuma yaxın biri qarşıma çıxmadığından....
-Bəs mən?!...
Üzümü ona tərəf çevirib gözlərinə baxdım.
-Sən başqa birisən...
Mən sözümü deyib bir müddətliyə gözlərə kilidləndim.O, əlini qaldırırb yanaqlarıma sığal çəkəndə özümə qayıda bildim.
-Sən də...Sən də başqa birisən...
Mən cəld gözümü ondan çəkib üzümü dənizə tutdum.Orxanın qəti baxışların öz üzərimdə sezsəm də, bunu büruzə verməməyə çalışırdım.Az sonra ayağa qalxanda o da mənim ardımca qalxıb yaxınlaşdı.
-Həmişə belə qal...
-Niyə?!...
-Çünki səni belə sevmişəm...
Yenə də gözlərindəki parıltı...
...Maşınını saxlatdırıb mənə diqqətlə baxdı.Özümdən asılı olmayaraq mən də ona, gözlərinin içinə baxdım.Yaxınlaşıb yanağıma öpücük qonduranda içimdə bambaşqa hisslər oyandı.Daha sonra əlimi qaldıırıb bərk-bərk öpdü.
-Sən doğrudan da başqasan, Nərmin..Mən bunu sənin gözlərindən hiss edirəm...
Necə sağollaşıb maşından endim, xatırlamıram.Qapını açarla açıb evə ayaq basanda səssizlik vardı.Yenə gərginlik ab-havası hiss edib zala keçdim.Nənəm yenə öz “aristokrat” görünüşü ilə anama baxırdı.Atamisə hər 2 qadına göz ucu nəzər salıb başını ulayırdı.Qardaşım deyəsən otağına çəkilmişdi.Mən əyləşib soruşmağa qərar verdim.
-Nəsə olub?!...
-Heç nə, mənim ağıllı balam,-nənəm bacardığı qədər mülayim tonla danışmağa çalışırdı.
-Yalançı,-anam nənəmə hiyləgər baxış atdı.
-Başlamayın yenə!-atamın səsi