q gözləyirdik.Lap axırda nənəm dərindən nəfəs alaraq yerini rahatlaşdırmağa çalışdı, amma narahat olduğu görünürdü.
-Demək belə...Gəlin keçmişi qapadaq və gələcəyə baxaq...Mənə Ramili gətirin...
-Təkcə Ramili?!-anamın azacıq kinayəsi duyuldu.
Nənəm duruxub anama baxdı.
-Yox, ailəsini də...Görmək istəyirəm onları...
-Lap yaxşı!-anamın qalibanə səsini sezildi.-İndi isə sən, qızım...
-Mən?!-anlaşılmaz baxışlarla anama baxdım.
-Hə,sən.Daha doğrusu, sizin münasibətləriniz...Nə oldu?!
Hər kəs məndən açıqlama gözləyirdi.
-Qızım, bax,-deyə atam sözə başladı.-Biz səni tələsdirmirik, bunu özün bizdən də yaxşı bilirsən...
-Narahat olmayın,-mülayim səslə deyib gülümsündüm.-Hər şey yolundadır.
-Bəs qonşulara nə deyək?-nənəm kədərlə soruşdu.
-Sən o qonşulara görə qızınla nəvəni bədbəxt elədin, ana, unutma!-anam kəskin şəkildə deyib nənəmə baxdı.-Başlama yenə!
Nənəm susub mənə baxdı...
...Bir həftədən Ramil əmi axşam vaxtı bizə təşrif buyurdu.Ailəsini daha sonra gətirəcəkdi.
-Eşidirəm,-üzünü nənəmə tutdu.
-Şey...Ramil, gəl əvvəlki olaq,-sanki nənəmin ağzındakı sözü kəlbətinlə çıxardırdılar.
-Bağışlayın?!
Atam Ramil əminin kinayəsi sezib dərindən nəfəs alaraq söz başlamaq istəyəndə Ramil əmi onu əli ilə dayandırdı.
-Eşidirəm, Zərifə xanım, sözünüzü deyin!
-Ramil, mən...çox səhvlər elədim, bilirəm, amma...indi..çox peşmanam...
-Və?!
-Ramil,lazım deyil...
Ramil əmi nənəmə baxıb anamla atama göz vurdu.Hər üçünün üzündə güllər açdı.Biz-qardaşımla mən-isə ətrafa təbəssüm saçırdıq.Bir tək nənəm dünyadan təcrid olunmuş vəziyyətdə idi deyəsən...
...2 gün sonra Ramil əmi ailəsi ilə bizə gələndə gözlərimizə inanmadıq.Düşünürdük ki, bunu etməz, amma etdi.Arvadı, 2 uşağı-biri qız, biri oğlan.Qızın 10 yaşı, oğlanın 8 yaşı vardı.Arvadı Gövhər xanı isə o qədər ağıllı qadın idi ki...
...Yenə axşam, yenə gəzinti...
-Nərmin...-Orxanın sözün davamını gətirə bilməyib üzümə baxdı.
-Nəsə olub?!-narahat tonla soruşdum.
-Heç...Heç nə,-deyib gözlərimin içinə baxaraq