anlamırdı. Anası xəstə olduğu üçün kimləsə belə danışmağa haqqı yoxdu deyə keçirmişdi içindən. Bu fikirlərə qapılıb özünü dərin yuxunun qollarına təslim etmişdi...
Anar səhər gözünü palatadakı kresloda açmışdı. Yeri narahat olduğundan boynu tutulmuşdu.Ufuldayaraq əlini boynuna qoyub anasına tərəf çevrilir, hələ də yatdığını görüb asta addımlarla otaqdan çıxır. Saatın 11 olduğunu görüb yeməkxanaya enib anası üçün nahar yeməyi hazırlayır.Yuxarı çıxıb masanın üstünə qoyur padnusu..Biraz sonra tibb bacısı xəstəni yoxlamaq üçün içəri daxil olur, hələ də yatdığını görüb çıxmaq istəyirdi ki,Anarın hazırladığı səhər yeməyi onun diqqətini cəlb edir. "Gərək əziyyət çəkməzdiniz,Samirə xanım oyananda biz özümüz həll edəcəkdik "
Anar"Eybi yox, anama qulluq etmək mənim üçün xoşdu"
Tibb bacısı gülümsəyərək otağı tərk edir.
Heydər bəy səhər oyanan kimi birinci şirkətə baş çəkir. İşləri Anara həvalə edəndən gec-gec gedirdi artıq.Anarın etdiyi iclaslar və imzaladığı sənədləri yoxlayıb, işçilərə təlimat verib xəstəxanaya yönəlir. Palataya girəndə Anarın üz-gözünün şişdiyini görüb dilxor olur. Vəziyyət ona şübhəli gəlsədə həkim Samirənin yaxşı olduğunu bildirmişdi. Nə qədər təkid etsədə Anarı yola gətirə bilmirdi.
Heydər"Biraz böyük sözü dinlə. Nə vəziyyətdəsən! Dünəndən həlakın çıxıb. Get evə dincəl biraz"
Anar"Yox ata. Anamı belə vəziyyətdə qoyub heç hara gedən deyiləm "
Heydər"Axı ananın ciddi bir şeyi yoxdu. Uzağı 1 günə evə yollayarlar. Dünən Ayanada kobud davrandın,gözümdən qaçdı sanma. Get könlünü al qızcaģazın "
Anar Ayanın adını eşitdikdə Dünən anasına verdiyi sözü xatırlayır. Dərdi yenidən təzələnmişdi. Zorla razılaşıb evə yollanır. Soyuq duş qəbul edib ilk öncə Səlimə zəng edir. Səlimin başı iclaslara qarışdığından 1 həftədir görüşmürdülər. Evdə televizora baxıb istirahət edirdi ki,Anarın zəng etdiyini görüb telefonu açır"Anar bəy??Gün hardan doğdu belə? "
Anar"Səlim,vaxtın varsa görüşə bilərik? "
Səlim "Əlbəttə, nəsə baş verib? "
Anar"Evdəsən? "
Səlim "Aha,