i qırpmadan, buz mavisi gözlərlə: "Bu sözlərinin məndə hər hansı bir duyğunu işə keçirəcəyini düşünürsən?! Əgər elədirsə, yanılırsan! Sənə elə bir şeylər edəcəm ki, yaşadığın hər gün Allahdan ölməyini diləyəcəksən! Səni canlı olmağına peşman edəcəm!" - deyib, burunundan dərin-dərin nəfəslər aldı.
Dilay 'hıh' səsini çıxarıb: " Artıq bunlara gərək yoxdur! " - deyib dodağına xoşbəxtlikdən məhrum gülüş qoyub Xəzərin sual dolu baxışlarına: "Ruhumu öldürdün, çünki" - deyərək qapını açıb oranı tərk edərək, Xəzəri suallar içində qoydu.
***
Neman eşitdiyi səslə bir anlıq ayaq saxladı. Addımlarını davam etdirmək istəsə də, vicdanına məğlub olaraq geri qayıtdı. Qapını açdıqda yerə huşsuz vəziyyətdə sərilən Mirayı görüb, tez özünü qabağa verərək, Miraya yaxınlaşdı. Bir əli ilə başını qaldırıb, bir əli ilə də bədənini qaldıraraq dizlərini üzərinə qoydu. Üzünü barmaqları ilə qavrayıb sağa- sola çevirib ayılması məqsədi ilə xəfif sillələdi. Ancaq Miraydan bir reaksiya gəlmədiyini görüb narahatlıqla onu doğruldub, ovcuna su dolduraraq üzünə yaxdı. Mirayın başı boşluqdan heysiz şəkildə Nemanın çiyninə düşdü. Neman: "Ahh, Neman. Gör nə günlərə düşdün, adını belə bilmədiyin bir qıza kömək edirsən" - deyə deyinib, Mirayın belinə bir qolunu, ayaqlarının altınada bir qolunu dolayıb, qucağına alaraq, bir az aralı olan qapını ayağı ilə açıb uzun kolidora çıxdı. Mirayın gözlərini xəfif açması ilə: "Hey, yaxşısan?!" -deyərək kolidora baxış atdı. Mirayın hərəkət etməsi ilə onu sinəsinə bir azda basdırıb: "Dayan, bir az da döz" - deyib ətrafı gəzdi. Ancaq bir doğru-düzgün boş otaq tapa bilmədiyindən dar bir bölgədə yerə çökərək Mirayında yerini qucağında rahatlatdı. Əllərini üzünə düşən tellərinə uzadıb, geri doğru çəkərək iri qara gözlərinə baxdı. Gözlərinin necə bayqın baxdığını, bənzinin necə donuq olduğunu izlədi. Gözlərini yenidən yorğun şəkildə qapadıqda, almacıq sümüklərindən süzülərək saçlarına batan şəffaf göz yaşlarına baxdı. Uzun, kobud barmaqlarını tərs çevirərək, göz