i ilə sıxıb gərginliyini azaltmağa çalışdı. Xəzərin orada olacağını bilirdi. İçində qorxu, narahatlıq öz yerini almışdı. Xəzərdən canını zorla qurtarmışdı. Dilayın onsuz dinc olmayan həyatını alt-üst etmişdi. Qəlbində buraxdığı izlə yanaşı, bədənində də bir çox izlər qalmışdı Xəzərin ucbatından...
Onu görəndə nə edəcəyini bilmirdi..Ancaq bariz şəkildə qorxacağını bilirdi. Onun bir Poladov qanını daşıdığını bilmirdi. Biləndə isə heç xoşa gələn hadisələr baş verməyəcəyinə əmin idi Dilay...
Bu düşüncələrlə maşını hotelin qarşısında saxlayıb, Miray ilə birlikdə endikdə Behbudun idarə etdiyi maşından Həşim bəy və Cannur xanımın düşərək girişə addımladığını görüb o da Miraya tərəf dönüb girişə doğru irəlilədi. Miray da Dilayın arxası ilə səssiz addımlarla irəliləyib girişə yaxınlaşdı.
Xəzər Xaliq bəy və Hümeyrə xanımın arxası ilə gedərək, küləkdən saçları havaya sovrulan Ayşulənin hərəkətlərini izləyib gülümsəyirdi. Başını yana çevirdikdə, gördüyü insanla bütün bədənindən sanki qanının çəkildiyini hiss etdi. Qaşlarına çatıb, gözlərini qıyaraq dəqiqləşdirməyə çalışdı. 'Bəlkə yanlış görürəm, ona bənzədirəm' deyə içindən keçirdərək, gözlərini bir-iki dəfə tez qırpıb-açaraq başını silkələdi. Ancaq qarşısında onu görərək udqundu. O idi - Dilay idi...
Ondan qaçdığı günü xatırladı. Qəzəblənərək yanındakı Həşim Poladovu və Cəlilovların məclisində rastlaşdığı Cannur Poladovanı görüb çaşqın gözlərlə izlədi. Necə yəni onun bir Poladov olduğunu necə bilməmişdir axi...
Ürəyində özünü danlayaraq heyrət və qəzəbin bütünləşdiyi gözlərlə Dilaya baxdı. Onun baxışlarında təəccübdən bir zərrə belə görüntü yox idi. Baxışlarında eynilik illər keçsə belə, ötən illərdə olduğu kimi qorxaq, küskün, hissiyatsız baxışlar idi...
Dilay gözlərini dikərək ona hirslə baxan Xəzərin gözlərinin görünməyən pərdələrində təəccüblü baxışın olduğuna əmin idi. Ona necə hirslə, qəzəblə baxırdısa, bir an Dilay yox olmaq istədi geri-geri addım ataraq Miraya kürəyini dayadı. Miray qaş çataraq Dilaya baxıb,