həllini tapdı" - deyib əlini qaldırdıqda qarşısındakı qazlı, şirəli su ilə dolu bardağa barmaqlarının dəyməsi ilə üzərinə tökülməsi bir oldu.
Xaliq bəy əsəblə baxaraq: "Bir bu əskikdi, gecikdiyi bəs etmirmiş kimi şikəstliyi də tutdu. Get üzərini təmizlə. Bir azdan mənim çıxışım olacaq" - deyib barmaqlarını bir-birinə qandallayıb, şaqqıldadaraq başını Nemana əks istiqamətdə çevirdi.
Neman atasının onu balaca uşaqmış kimi danlamasına qıcıqlanaraq: "Gəlirəm, indi" - deyərək, foyeni tərk edib WC olan yeri axtarmağa başladı.
***
Miray süfrənin ağ qotazları ilə oynayarkən başını qaldırdıqda gördüyü sima ilə duruxdu. Qaşlarını çataraq, qısılmış gözləri ilə daha da diqqətli baxdı. Bu üzü haradasa gördüyünə əmin idi. Ancaq qətiyyən xatırlamırdı, çünki bu qədər qatı şəkildə gördüyünə əmin deyildi. Kişinin sifətindən zəhrimarlıq yağdığı açıq şəkildə ortada idi. Beynində 'bəlkə gülümsəyərsə, tanıyaram' fikri dalğalandı. Gözlərini üzünə kilid açarını tapmağa çalışırmış kimi dikmişdi.
Hümeyrə xanım azca başını yana çevirdikdə, Poladovların masasında əyləşən, əvvəllər heç bir yerdə görmədiyi bir qızın iri qara gözlərindəki mat baxışların Xaliq bəyə tuşlandığını görərək, ürəyi qorxudan titrədi. Aradakı küskünlüyü boş sayaraq Xaliq bəyin masadakı qoluna toxundu, Xaliq bəy toxunuş ilə Hümeyrə xanımın gözlərindəki qorxunu görüb: "Nə baş verir, Hümeyrə? " - soyuqqanlılıqla soruşdu.
Hümeyrə xanım udqunaraq: "Poladovların masasına bildirmədən bax, anlayacaqsan".
Xaliq bəy Hümeyrə xanımın sözləri ilə gözlərini qarşıdakı masaya çevirib, ona diqqətlə baxan iri qara gözlərlə baxışları toqquşdu. Uşaqkən üzündə olan 'sakitlik' , 'səssizlik' duruşu hələ də eyni idi. Pıçıltıyla: "Miray Poladova" - deyərək, sanki keçmişi özü-özünə xatırladırdı.
Hümeyrə xanım böyük narahatlıqla: "Bəs bu qızın öldüyünü demişdin? Poladovlar düz deyirlərmiş. Qız yaşayır" - deyib Miraya yenidən baxdı.
Xaliq bəy sakitliyini qorumağa çalışaraq: "Çünki, mənədə öldüyünü demişdilər, ancaq qız qarşımızda oturub