daşıyaraq, onların gəlini olacağını deyirdin...Ancaq haradan bilə idin ki, bir gün Alıyevlərin gəlini deyil, qisas oyuncağı olacağını" - deyərək sözünü tamamladı....
***
Miray otağında çarpayıda uzanaraq gözlərini tavana zilləmişdi. Dünəni düşünərək yaşadığı acıları göz önünə gətirirdi. Necə də çıxılmaz vəziyyətdə idi. İçində boşluq böyük bir taxt qurub, ayaqlarını sallayıb sanki onun həyatına baxıb qəhqəhə atırdı.
Anasını düşündü, ruhən, təbiətən bir-birlərinə bənzəməməklə qalmamış, xarici görünüşləri belə bənzəmirdi. Çox düşünmüşdü, bəlkə bir Poladov olmadığın. Ancaq təəssüf ki, sırf Poladov qanını daşıyırdı. Cannur xanımın öz qızı idi. Miray böyüyərək insanlardakı mərhəmətin gündən-günə öldüyünü anlayırdı. Kimin belə pislik etdiyini ağılı almırdı. Axı o kimə nə etmişdi ki, indidə qəzetin ilk vərəqində ona yaraşmayan xəbərlər çıxardırdılar.
Gözlərindən süzülən yaşların göz altlarında qabarlaşmasına izn verərək, gözlərini bağladı. Gözünün önünə ona sərt gözlərinin altında gizlənən insanlıq baxışları ilə baxan, nazikliklə göz yaşlarını silən adamı gətirdi. İlk dəfə idi bir qarşı cinslə o qədər yaxın məsafədə olmuşdu.
Əmin idi ki, o gənc adamın indi Miraya hər kəs kimi nifrət bəslədiyini... Onun bir Alıyev olduğunu bilmirdi... Ancaq özünə içində təkrarlayaraq, onun üçün daxil olunması qadağan olan zona idi Alıyevlər...Xaliq Alıyevin bir sözü, bir baxışı ilə alt-üst olmamışdı mı həyatı?....
Bu fikirləri beyinindən qovaraq, Carlen ilə danışdıqlarına diqqətini cəmlədi. Bu gün qan analizlərinin cavabları çıxacaqdı. Ancaq getməyi düşünmürdü. Carlen çox məcbur etsə də, o havada olmadığını bildirib, bir az danışdıqdan sonra sağollaşmışdı.
Sol çiyini üstünə yataraq, əlini səssizliklə nikah bağlamış qulağının altına qoyub, sızlayan qarının ağrısını boş keçərək, gözlərini yumub, tez yuxuya getməsini və rahat bir yuxu çəkməyini dilədi...
***
Həşim bəy eyvanda hər zamanki küncündə əyləşib, qara üzəri dərili kitabçanı açdı. Kitabçanın içi qara qələmlə çəkilmiş