ə xatirələr daşıyırdı bu Alıyevlər malikanəsinin hər küncü, bucağı...
Ayağa qalxaraq döşəmədə ağır addımlarını atıb kitablığın qarşısında dayandı. Xəfif aşağı əyilib, kitabların arxasında toz basmış qara məxmər qutunu götürüb, üzərindəki tozlara toxunaraq havaya sovuşdurdu. Qutunu oturacağın yanındakı şüşə masaya qoyub, qapını kilitlədi.
Tələsməyən addımlarla oturacaqda əyləşib, qutunu qucağına qoydu. Barmaqları ilə üzərində ritm tutub, çətinliklə otaqdakı boğucu havanı içinə çəkib, nəfəsini qırıq-qırıq buraxdı. Qutunun kilid yerinə dırnağını keçirdərək yuxarı qaldırdı. Dördkünc qapağını açaraq içində köhnə ağlı-qaralı rəsmlərə baxıb nakam şəkildə gülümsədi. Şəkillərdən bir tutam alıb bir neçəsini bir-birinin altına qoyaraq ötəri baxdı. Bir rəsmlə rastlaşdıqda rəsmi digər şəkillərdən ayıraraq tutqun baxışlarını rəsmə zillədi. Necə də xoşbəxtcəsinə gülümsəmişdilər... Rəsmin arxasını çevirərək "Cannurun 16-cı yaş günü" sözlərini oxuyaraq illər əvvələ qayıtdı.
29 İL ƏVVƏL...
Hümeyrə əlində Reşat Nuri Güntekinin "Dodaqdan qəlbə" əsərini tutaraq üz qabığını diqqətlə nəzərdən keçirib, elə ilk səhifəsini açmaq istədikdə, aşağıdan gələn Cannurun səsi ilə kitabı tez yastığının altına qoyub çarpayısından qalxdı.
Qapının sürətlə açılaraq, Cannurun bir anda üzündə xoşbəxtlik gülücükləri içəri atılması ilə səmimi şəkildə ona baxıb gülümsündü.
Cannur Hümeyrənin boyununa sarılıb: "Hümeyrə, təsvir edəməyəcəyin qədər xoşbəxtəm!" - deyərək, geri çəkilib əlindəki iri çobanyastığı formasında, ortasında sarı çaları olan nərgizlərin dəstəsini göstərərək: "Bunu təxmin et kim verib mənə?? Aahhh...Əlbəttə ki, Fəthi...Mənim gözəl Fəthim...Mənim qəlbimin qəsidəsi... Bu nərgizləri mənə təqdim edəndə mənim də bir nərgiz kimi olduğumu dedi. 'Gözəl və qürurlusan, eyni ilə bu nərgizlər kimi' deyərək o aşiq olduğum təbəssümünü hədiyyə etdi mənə" - uzun eşq təəssüratını danışıb, nərgizlərin dəstəsini bağrına basıb, burnu ilə qoxlayaraq gözlərini yumdu.
Hümeyrə Cannurun eşqdən havalara