s aldı.
Cannurun gözləri sulanaraq: "Mən Fəthini həqiqi sevirəm! Onun üçün hər şeyi etməyə hazıram!" - deyə gözünü qırpdı.
Hümeyrə Cannurun yanağına düşən büllur kimi göz yaşını görüb, ayağa qalxaraq onu qucaqladı, pıçıltıyla: "Sənin xoşbəxt olmağını istəyirəm, sadəcə" - qulağına söylədi.
Cannurda qollarını Hümeyrənin belinə dolayıb: "Söz verirəm, xoşbəxt olacağıq" - deyə arxayınlıq verən səs tonu ilə Hümeyrəni rahatlatmağa çalışdı.
Hümeyrə geri çəkilib, Cannura baxıb gülümsündü. Cannurda eyni gülümsəmə ilə: "Sənə bir şey deyəcəm, ad günümdə Fəthinin qardaşı və bacısıda gəlmişdi, yəqin ki, bilirsən...Həm Fərəhlə tanış oldun. Ancaq, sənin kitablardan başqa gözün heç nə görmədiyindən deyirəm. Fəthinin özündən 2 yaş böyük 24 yaşında Xaliq adlı bir qardaşı var. Ad günündə səni görüb çox bəyənib, Fərəhdə bu gün bunu mənə dedi və işə əl atmağımı söylədi" - deyib, Hümeyrənin heyrətdən ağızı açıq qalan görüntüsünə, gülüşlərini dodağında basdıraraq saxladı. Ardından: "Həm, sən özündə sayılıb-seçilən ailənin qızısan. Dövran dayı göydə verər səni" - deyə, davam etdi.
Hümeyrə başını narazılıqla sallayıb: "Qətiyyən olmaz! Atam bilməməlidir! Mənim institutum var, hələ!" -deyərək etiraz etdi.
Cannur qaşlarını çatıb: "Hümeyrə! Havalanmısan?! Xaliq Alıyev bəyənib, səni. Bax gör kimi deyirəm Xaliq Alıyev! " - gözlərini bərəldərək söylədi. Sonra: "Həm gedib, mənim üçün - sənin əziz rəfiqən üçün yer edərsən!" - deyib gizlətdiyi qəhqəsini azad etdi.
Hümeyrə əsəblə: "Cannur! Bu nə danışıqdır?! Ağılında ancaq Alıyevlərin şan-şöhrəti var. Bu qədər böyütmənə gərək yoxdur!" - qərarla dedi.
Cannur qibtə edərək: "Mənim sizin kimi zəngin, varlı köklərə sahib nə nəslim var! Nə də ki ailəm!" - deyərək baxışlarını pəncərədən səkiyə doğru işarələdi.
GÜNÜMÜZ...
Hümeyrə xanım xatirələrdən diksinərək acıyan qəlbinin üzərinə əlini basdırıb: "Ehh, Cannur...Cannur...Məni də bu bəlaya ortaq etdin...Kaş o vaxt çox dirənsəydim" - deyib; "Cannur... Bir vaxtlar əminliklə Alıyevlərin soyadını