n 'ana'sını görüb daha qəlbində dərdlərdən baş qaldıran fırtınalara əngəl ola bilməyib, əlindəki içini paramparça edən nəticə olan qovluğu sıxaraq, solunda olan qara vazoya baxaraq şiddətlə onu yerə saldı. Ətrafa tökülən vazonun çiliklənən qırıntılarının çıxardığı səslə diqqəti tamamilə öz üzərinə çəkdi ardından əlindəki qovluğu masanın üzərinə çırparaq, şüşəli bir güzgü masasının üzərinə yığılan, ancaq özünün sadəcə bir rəsmdə yer aldığı 'Ailə' fotolarına baxaraq, ora cumub bütün çərçivələri əlləri ilə sıvayıb yerə itələdi, qırılan çərçivələrlə pilləkəndən düşərək çox güman ki, səsə gələn Dilayın heyrət dolu üzünə baxaraq gözlərini ətrafda gəzdirərək vurub dağıtmağa bir şeylər axtardı. Ona tuşlanan təəccüb dolu baxışlara daha da hirslənib, gül vazolarına hücum çəkdi. Ətrafına baxdıqda hər kəsin ayağa qalxaraq ona anlamayan baxışlarını görüb burunundan nəfəsini buraxdı. Yanağından axan yaşı tələsik silərək, gözlərini yumub sakitləşməyə çalışdı. Gözlərini açdıqda döşəmədəki şüşə qırıntılarına fikir vermədən ona tərəf gələn Dilayı gördükdə bir əlini qaldıraraq, həm gözləri ilə, həm işarətlə 'Dur' dedi.
Dilay Mirayın gözlərindəki dərdlərə bükülmüş yükün üzünə yayıldığını görərək qəlbindəki ağrının baş qaldırdığını duydu.
Miray sürətlə Cannur xanıma dönüb kinli baxışlarını onun üzərində gəzdirərək, illər əvvəl Cannur xanımın "Miray, qaç!" "Uşağı buraxın!" "O, heç kimə heç nə deməyəcək! Buraxın!" sözlərinin əks-səda etdiyindən acıyaraq üzünü tutdu. Əllərini saçlarından keçirib dartışdırdı, qoluna toxunan əllərin sahibinə baxıb- Dilayı gördükdə geri çəkildi. Yerə səpələnmiş şüşələri əhəmiyyətə almayaraq masadan qovluğu götürüb nəticəsini çıxardaraq Cannur xanımın üzərinə getdi. Əllərini qaldıraraq: "Sən etdin! Sən etdin! Sən!" - deyərək vərəqi əzişdirib Cannur xanımın üstünə atdı.
Dilay Mirayın işarələrini anladıqda beyininin işləmədiyini görüb, Mirayın qolundan çəkərək: "Nəyi o etdi? Həə nəyi, Miray?" - sualını verərək Cannur xanıma və Həşim bəyə baxdı.
Cannur