xanım Dilayın Miraya verdiyi sualla, nəfəsinin gənzində ilişdiyini sanıb əlini boğazına ataraq sıxıb, təhlükə siqnalları aldığından dərin-dərin nəfəslər aldı.
Miray qolunu çəkərək, gözündən axan damlalarla təngə gəlib qaçaraq villanın qapısından çıxdı. Həyətə gəldikdə sərsəm addımlarını tezləşdirib yenə o dəmir darvazalardan çıxaraq, yeriyişini qaçışa çevirərək hərəkət etdi. Boyununu çevirdikdə üzərinə gələn maşınla yerinə mıxlandı.
Neman artıq Poladovlar malikanəsinə çatmışdı, ancaq qəfildən qarşısına çıxan qızla maşının əyləcinə basaraq, 'tiz' səslər çıxardaraq dayanmasına səbəb oldu. Ağızında bir neçə hirsli mırıltılar çıxarıb, gözlərini qısaraq qıza baxdı. Tanıdıqda: "Özün öz ayağınla öz toruna gəldin, Miray Poladova" - deyərək, maşının qapısını açaraq endi. Arxadan Xəzərində maşının gəldiyini görüb Mirayın üzərinə getməyə başladı.
Miray ona qəzəblə baxan gözləri tanıyaraq, onsuz puçluqdan çürümüş ruhu ilə çiyinlərini düşürdü. Neman Mirayın nəmli gözlərinə baxaraq duruxsa da, sonradan şəhadət barmağını qaldıraraq, Miraya uzadıb: "Heç nə demirsən, mənlə gəlirsən!" - deyərək qalın səsini bir azda qalınlaşdırıb yüksəkdən dedi.
Xəzərin arxadan: "Neman, qız nə eşidir, nə danışır" - deməsi ilə, həqiqəti xatırlayıb, Mirayın qolundn yapışdı.
Miray ona qəzəblə baxan bir cüt qəhvəyi gözlərə məyusca baxıb qolunu çəkişdirməyə çalışdı. Neman isə daha da Mirayın qolunu qavrayıb özünə tərəf döndərərək maşına doğru aparmaq istədikdə "Burax onu!" - səsi ilə diqqətini dərin-dərin nəfəs ötürən Dilaya verib dayandı.
Dilay onlara yaxınlaşıb: "Mirayı burax!" - təmkinlə, ancaq bir o qədər də əmredici səslə dedi.
Neman isə qaşlarını havalandırıb: "Buraxmasam, nə olar ki? Maraqlıdır. Ancaq qız mənlə gələcək!"
Dilay Nemana tərəf bir addım atıb: "Onu burax! Onun heç nədən xəbəri yoxdu belə!" - deyib Mirayı dartaraq arxasına aldı.
Xəzər Dilayın başının dikinə getməsinə əsəbləşib: "Kəs səsini, Dilay!" -deyərək onlara tərəf iri addımlar atıb: "Neman, tez qızı götür, sən get!" -