ə atılmasından, ürkərək geri-geri sürünüb, dəmir başlığa kürəyini dayadı. Əlləri ilə üzünü qapayıb, qorxudan süzülən göz yaşını gizlətdi. İçində bir ümid bunun həqiqət olmadığını, ya da möcüzə baş verərək xilas olcağını arzuladı. Əgər başına pis bir şey gətirsəydilər, bu rüsvayçılıqla yaşıya bilməzdi. Ona yaxınlaşdığını eşitdiyi ayaq səsləri ilə əlləri ilə üzünü daha bərk-bərk qavradı. Bir çox səslərdən sonra otaqda yalnız bir nəfərin olduğunu eşitdiyi aram-aram gələn nəfəs səslərindən anladı. Ürəyinin döyüntüsünün səsi qulaqlarında zonquldayırdı, başını qaldırıb baxmağa qorxurdu.
Əlinin birdən üzündən dartılması qolundan tutulub silkələnilməsi bir oldu. Dodaqlarının arasından hıçqırtını özünün məhbusluğuna baxmayaraq azad buraxdı.
Eşitdiyi: "Şşşş...sakit... olmadı ki...Sadəcə bir az əylənib, vaxtımızı keçirdəcəyik!" - iyrənc səs tonu ilə gerilədi.
Ancaq belinin çəkilməsi ilə əllərini sinəsinə yerləşdirib özündən uzaqlaşdırmağa çalışdı. Kürəyinin yataqla qovuşması ilə işlədə bilmədiyi əllərinə görə ayaqları ilə vurnuxmaya başladı. Ancaq nə qədər müqavimət göstərsə də, heç bir səy vermirdi. Köynəyinin vəhşiliklə yırtılması ilə köhnə taxta döşəməyə düşən düymələri kiçik tıqqıltılar buraxdı. Həvva gücünün tükəndiyini görərək: "YOOOOXXXX!!!!" - boğazında səs tellərinin qopacağı şəkildə bağırdı..............
Həvva ruhsuz bədəni ilə ifunət iyi verən otağın dəmir çarpayısında heysiz şəkildə gözlərini bir nöqtəyə - çarpayıda ona arxası dönük olan adamın kürəyinı zilləyib düşünürdü. Artıq təmiz deyildi, bayaq ki kitablarına palçıqların bulaşaraq çirkab yaratdığı kimi bu iyrənc adamın çirkli əllərinin qurbanı olmuşdu məsum, pak bədəni...
Artıq həyatının qaraldığını, yaşaya bilməyəcəyini anlayıb, bu rüsvayçılıqla necə evə gedib, atasının, qardaşının üzünə baxacağını bilmirdi...
Adamın geri dönüb onunla gözlərini birləşdirməsi ilə düşüncəsini yarı kəsdi. Adamın: "Həvva, sənin günahın olmasa da bəzən günahsız adamlar başqasının cəzasını çəkməlidirlər ki, günahkarların