k pəncərəsindən düşən cüzi işıqla tapmaq qeyri-mümkün idi. Ayağa qalxıb öz bölməsinin dolabçasını açaraq əli ilə işıq qurğusu gəzdi tapmadığından deyinərək: "Onsuz axtardığımdan başqa hər şey olar" - deyərək nəfəsini çəkdi. Xalatının cibini yoxladıqda əlinə toxunan telefonla gözlərini sevincək pörtlətdi. Telefonun işıq bölməsini aktivləşdirib, mavi kaşılara tutaraq əyilib boyunbağını axtarmağa başladı. Heç nə görmədiyindən əlinin içi ilə əsəbdən kaşıya vurub: "Offf...offf...
zibilə qalasan" - deyərək mırıldandı.
Toğrul dolabça olan sıraların arxasında eşitdiyi tappıltılar və fısıltı ilə sıranı keçib, kiçik pəncərədən düşən işıqla qaraltı gördü, bir az daha yaxınlaşıb diqqətlə baxdı.
Ayşulə eşitdiyi ayaq səsləri və nəfəs alış-verişi ilə başını qaldıraraq uzaqdan gələn iri qaraltı kimi olan kölgəylə telefonun işığını o istiqamətə tutdu. Ayşulənin tutduğu işıqla gözləri qamaşan Toğrul əlinin tərsi ilə gözünü tutaraq işıqdan mühafizə etdi. Ayşulə qarşısında gördüyü bədən ilə: "Bu nədir?!!! Aaaaaaaaa!!!!!!! Ruh!!!!!!!" - deyərək, çöməldiyi yerdən qalxaraq qışqırıb telefonu Toğrula tərəf atdı. Toğrul alınına dəyən zərbə ilə başını azca geri çəkdi. Alınında hiss etdiyi sızıltı ilə, əlini alınına çəkib barmaqlarına dəyən mayeni burununa uzadıb qanın qoxusunu aldı. Dodağının altında heç də xoş olmayan sözlər mırıldanıb, başını qaldırıb yerində qorxudan donmuş kölgəsi görünən, səsindən xanım olduğu bəlli olan bədənə baxmağı ilə işığın yanmağı bir oldu. Ayşulə mavi işıqların gözünə hücum etməsi ilə gözünü qapayıb açdıqdan sonra, bütün bədən əzələsi ilə qarşısında manken kimi dayanıb onun bədəninə gözlərini zilləyən Toğrulu gördükdə üzərində köynəyinin olmadığının ancaq fərqinə varıb: "Aaaaaa!!!! Arxanı dön, axmaq!!! Nə gic-gic baxırsan??!!!" -deyərək qolları ilə sinəsini, bədənini örtməyə çalışdı. Arxasını dönüb cərrahiyyə köynəyini götürüb üzərinə keçirərkən hələ də arxasını dönmədən donuqlaşan Toğrulu görüb: "Arxanı dön!!!!!" - deyərək cırladı.
Toğrul Ayşulənin