KEÇMİŞDƏN GƏLƏN LƏKƏLƏR...

BÖLÜM 9.
YAZAR: ANİSA S-VA
***
Pəncərədən şölələnən günəşin al şəfəqləri ilə Neman gözlərini açdı. Gözlərini qısıb, tutulan boyununu ovuşduraraq, ağuşunda dünyadan bixəbər şəkildə yatan Mirayı süzdü. Bədəni ağrıdan uyuşduğundan yerində tərpənərək, önə doğru kürəyini dikəltdi. Miray tərpənib nəfəsini daha çox buraxması ilə boyununda qıdıqlanma hiss edib başını azca yana əydi. Neman gözlərini onun dən-dən kirpiklərinə, balaca burununa, ətli dodaqlarına zilləyib əlinin arxası ilə yanağını oxşadı. Miray bu toxunuşla gözlərini açıb yuxunun təsirindən sərsəm baxışlarını Nemana atdı. Neman Mirayın gözünü açıb yuxudan oyanması ilə əlini üzündə saxlayıb yuxulu gözlərinə cəmləndi. Miray sinəsini gərib, başını yenidən Nemanın sinəsinə qoyaraq boyununu qucaqladı. Neman təəccüblü gözlərlə, əlləri havada qalaraq: "Yuxudayam yəqin" - deyib başını silkələdi.
Mirayın yenidən hərəkətliliyi ilə diqqətini ona verdi. Oyanmayacağını anlayıb qoluna kobudluqdan uzaq toxunuşla dürtmələdi.
Miray yenidən gözlərini açıb Nemana donuq baxışlarını yolladıqdan sonra, gözlərini qapayıb ardından anidən açdı. Sağına-soluna boylanıb, ağızını həm təəccübdən, həm də utancaqlıqdan açdı. Nemana sarmaşıq kimi dolanan qollarını çəkib, tez özünü geri çəkərək qucağından qalxdı. Allanmış yanağı ilə gözlərini kiçik evdə gəzdirərək, Nemandan baxışlarını qaçırdı. Əllərini boyununa atıb, saç köklərini çəkişdirərək, əlləri ilə arxasını göstərdi. Arxasına döndükdə ayağının stula ilişməsi ilə büdrəyib, taxta masadan yapışdı, üzünü buruşdurub, kiçik zalın içindəki mətbəxin kənarından keçərək, iki qapıya baxdı. Sol tərəfdəki qapını açıb, qarşısına çıxan hamam ilə zəfər əldə etmiş kimi gülümsünüb, bayaqkı hadisəni beyinindən qovaraq, içəri keçib qapını kilitlədi....
***
Nəzrin divanın küncünə əyləşib, dirsəyini qoltuğa dayayaraq necə səhvliklər, qorxaqlıqlar etdiyindən Nemanı itirdiyini düşünürdü. Onu birdəfəlik itirmişdi, Neman tərəfindən rədd edilmişdi. Bir-birlərini sevirdilər,