istədi son anda" - deyə işarət göstərdi.
Dilayın təəccübdən ağızı açıq qalıb: "Necə yəni sən özün istədin onu?" - deyib, gözlərini bərəltdi.
Miray qaşlarını çatıb, Dilayın əllərini dizlərinin üzərindən itələdikdən sonra: "Əlbəttə, xeyr" - əllərini qaldırıb cəld şəkildə işarət verdi.
Dilay udqunaraq: "Aranızda nəsə olub?" - fısıltıyla dedi.
Miray başını əksinə silkələyib: "Yalnız bu" - işarətini verərək, boyununu göstərdi.
Dilay dərindən nəfəs alıb: "Bəs niyə belə bir şey etmək istəsin ki? Niyə aranızda bir şey keçmiş kimi qələmə vermək istəsin ki?" -ard-arda suallar yağdırdı.
Miray çiyinlərini çəkib 'bilmirəm' mənasında əlini qaldırdı. Dilay gözlərini bir nöqtəyə tuşlayıb: "Bu hərəkəti edərkən başına iş açılacağını bildiyinə əminəm. Böyük risk alıb" - deyərək, qarmaqarışıq fikir dəryasında batdı.
Miray bədəninə və ruhuna illərdir çökmüş yorğunluğun iki qatını sezib, ayaqlarını çarpayıya yerləşdirərək, arxasını Dilaya çevirib, dizlərini qatlayaraq qarınına çəkdi. Dilay Mirayın arxasını çevirməsi ilə, anlayış göstərib sakitliyini qorudu. Çarpayının ətəyindəki qatlanmış örtüyü açıb üzərini örtdükdən sonra, qapıya yaxınlaşıb, otağın işığını söndürərək, bir dəfə Miraya tərəf baxıb otaqdan çıxdı. İşığın sönməsi ilə Miray gözündəki yaşı axıdıb, burununun üzərindən süzülərək yastığı islatmasına göz yumdu...
***
2 gün sonra...
Neman Alıyevlər malikanəsinin yanında maşınını saxlayıb, həyətdəki kənarları çınqıl daşlarla bəzədilmiş cığırla villanın girişinə doğru addımladı. Qapını döyəcləyib, geri çəkilərək açılmasını gözlədi. Başının sakit olması üçün 2 gün öz evində qalmış və heç bir çağırışı cavablandırmamışdı. Qapının Xəzər tərəfindən açılmasına yenicə təəccüblənmişdi
sə də, Xəzərin qolundan tutub dartması ilə: "Eyy, nə olub?!" - deyərək, qolunu Xəzərin əlindən çəkdi.
Xəzər qaşlarını çatıb: "Daha nə olacaq? Əmimlə, bibim od püskürür. Sən gedən gündən nə məni, nə də Ayşuləni görməmiş kimi davranırlar. Qızda bizim ucbatımızdan günahkar çıxdı" - içəridəkilər