Düzü, gözlərində peşmanlığı gördüm ancaq, hər nəysə, indi bunları düşünəcək vaxt deyildi.

Ayağa qalxdım və mənə lazım olan əşyaların axtarışına çıxdım. İlk olaraq şkafdan tapdığım vatmanı masaya yerləşdirdim. Sırada xətkeş və karandaşlar var idi. Şkafa yaxınlaşıb çəkməcələrə baxmağa başladım. Budur, ilk çəkməcədə xətkeşlər dəsti var idi. Heyrətlə dəstin birini əlimə aldım. Bu qədər xətkeşi bir arada görməmişdim heç. İstədiklərimi tapdıqdan sonra işə qoyuldum. Bir müddətdən sonra havanın qaralmağa üz tutduğunu görüb əl saxladım və rahat, dəri stulda geriyə söykəndim. Yorulmuşdum ancaq səbəbsizcə özümü yaxşı hiss edirdim. Ayağa qalxdım və oturmaqdan qırışmış paltarımın ətəyini düzəldib Bakının mənzərəsini izləmək üçün divarboyu pəncərənin qarşısına keçdim. Şəhər sanki ayaqlarım altda idi. Üfüqdə görünən və batmaq üzrə olan günəş ətrafı qırmızı ilə narıncının ahənginə bürümüşdü. Necə də gözəl mənzərədi... Pəncərə kənarında çox vaxt itirmədən çantamı əlimə aldım və otaqdan çıxıb liftə doğru irəlilədim. İlk gündən tanış olduğum bir neçə insanla yol üstü sağollaşıb şirkətdən çıxdım və sabah gəldiyimdə hər şeyin daha yaxşı olacağını ümid edərək qarşıdakı taksiyə doğru addımladım...

Əgər yaşayacaqlarımı bilsəydim bir daha dönərmiydim bura...Keçərmiydim bir daha bu şirkətin qarşısından...'Kaş ki'-lərimin çoxalacağını bilsəydim, ümid edərmiydim hər şeyin yaxşı